حدیث دربارهاز هيچ زنى شير نخورد

علل الشرائع عن عبد الرحمن بن كثير الهاشمي عن أبي عبد اللّه [الصادق] عليه السلام:كانَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَأتيهِ في كُلِّ يَومٍ، فَيَضَعُ لِسانَهُ في فَمِ الحُسَينِ عليه السلام فَيَمُصُّهُ حَتّى يَروِىَ، فَأَنبَتَ اللّهُ تَعالى لَحمَهُ مِن لَحمِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله، ولَم يَرضَع مِن فاطِمَةَ عليهاالسلام، ولا مِن غَيرِها لَبَنا قَطُّ. ۱

علل الشرائعـ به نقل از عبد الرحمان بن كثير هاشمى، از امام صادق عليه السلام ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله هر روز نزد حسين عليه السلام مى آمد و زبانش را در دهان او مى نهاد و حسين عليه السلام آن را مى مكيد تا سير مى شد. خداى متعال، گوشت حسين عليه السلام را از گوشت پيامبر صلى الله عليه و آله رويانْد و او هيچ گاه، نه از فاطمه عليهاالسلام و نه از غير او، شير نخورد.

۱.علل الشرائع: ص 206 ح 3، الإمامة والتبصرة: ص 182 ح 37، بحار الأنوار: ج 43 ص 245 ح 20.

کلیدواژه‌ها زندگی خانوادگی امام حسین علیه السلام پرورش از هیچ زنی شیر نخورد

احادیث دیگر این موضوع

الكافىـ به نقل از محمّد بن عمرو زيّات، از يكى از راويان شيعه، از امام صادق عليه السلام ـ: حسين عليه السلام، نه از فاطمه عليهاالسلام و نه از هيچ زن ديگرى شير نخورد؛ بلكه او را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مى آوردند و ايشان انگشت شست خود را در دهان او مى گذارد و حسين عليه السلام به اندازه اى مى مكيد كه دو سه روزش را كفايت مى كرد. از اين رو، گوشت حسين عليه السلام از گوشت و خون پيامبر صلى الله عليه و آله روييد.

الكافى:در نقل ديگرى از امام رضا عليه السلام آمده است: «حسين عليه السلام را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله مى آوردند و ايشان، زبانش را در دهان حسين عليه السلام مى نهاد و او، آن را مى مكيد و به همان، اكتفا مى كرد و از هيچ زنى شير نخورد».

تأويل الآيات الظاهرةـ به نقل از حسين بن زيد، از پدرانش عليهم السلام ـ: هنگامى كه فاطمه عليهاالسلامحسين عليه السلام را به دنيا آورد، پيامبر صلى الله عليه و آله زبانش را در دهانش نهاد و حسين عليه السلام آن را مكيد و از زنى شير ننوشيد تا آن كه گوشت و خونش، از آب دهان پيامبر صلى الله عليه و آله روييد.

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از بُرّه دختر اُميّه خُزاعى ـ: هنگامى كه فاطمه عليهاالسلام به حسين عليه السلام باردار شد، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «اى فاطمه! تو به زودى، پسرى به دنيا مى آورى كه جبرئيل عليه السلام، مرا به او تهنيت داده است. او را شير نده تا من نزد تو بيايم، حتّى اگر يك ماه، منتظر بمانى». فاطمه عليهاالسلام گفت: همين كار را مى كنم. و پيامبر صلى الله عليه و آله در پى برخى كارهايش رفت و فاطمه عليهاالسلام، حسين عليه السلام را به دنيا آورد؛ امّا به او شير نداد تا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد. به او فرمود: «چه كردى؟». فاطمه عليهاالسلام گفت: به او شير ندادم. پيامبر صلى الله عليه و آله، حسين عليه السلام را گرفت و زبانش را در دهانش گذاشت و حسين عليه السلام آن را مكيد، تا هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «بس است، حسين! بس است، حسين!». سپس فرمود: «هر چه خدا بخواهد، همان مى شود. امامت، در تو و فرزندان توست».

المناقب، ابن شهرآشوب:فاطمه عليهاالسلام هنگامى كه حسين عليه السلام را به دنيا آورد، بيمار شد و شيرش خشك گرديد. پيامبر صلى الله عليه و آله زن شيردهى را جستجو كرد؛ امّا نيافت. پس خود نزد حسين عليه السلام مى آمد و انگشت شَستش را در دهان او مى نهاد و حسين عليه السلام آن را مى مكيد. خداوند، روزى اى در انگشت شست پيامبر صلى الله عليه و آله نهاده بود كه حسين عليه السلام را با آن، تغذيه مى كرد.

المناقب، ابن شهرآشوبـ به نقل از ربيع بن خَيثَم ـ: مسلمانان، دچار بى آبى شديدى شدند. فاطمه عليهاالسلام، حسن و حسين عليهماالسلامرا نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آورد و گفت: اى پيامبر خدا! اين دو، كوچك اند و تاب تشنگى ندارند. پيامبر صلى الله عليه و آله، حسن عليه السلام را فرا خواند و زبانش را در اختيار او نهاد و حسن عليه السلام، آن را مكيد تا سيراب شد. سپس حسين عليه السلام را خواند و زبانش را در اختيار او نهاد و حسين عليه السلام، آن را مكيد تا سيراب شد.