حدیث دربارهويژگى هاى اخلاقى

گزیده حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص)، ص ۴۷۳، ح ۱۴۷۷

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

ويژگى هاى اخلاقى

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن كانَ آمِرا بِمَعروفٍ؛ فَليَكُن أمرُهُ ذلِكَ بِمَعروفٍ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه امر كننده به معروف است، بايد امرش همراه با نيكى باشد.

۱.مسند الشهاب: ج 1 ص 285 ح 465.

کلیدواژه‌ها تبلیغ حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های تربیتی ویژگی های مبلغ +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر بنده اى خطابه اى ايراد كند، خداوند از او مى پرسد كه هدف او از آن خطابه، چه بوده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر! هيچ سخنرانى نيست، مگر آن كه روز قيامت، سخنرانى اش و هدف او از آن خطابه، به او عرضه مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز از ميان شما كسى را نيابم كه دانشى را بداند؛ امّا از ترس مردم، كتمانش كند.

سنن ابن ماجةـ به نقل از ابو سعيد ـ: پيامبر خدا فرمود: «هيچ يك از شما خود را كوچك نشمارد». گفتند: اى پيامبر خدا! ما چگونه خود را كوچك مى شماريم؟! فرمود: «كسى در كارى در مى يابد كه از ناحيه خداوند، عهده دار سخن گفتن است؛ امّا خاموش مى مانَد. خداوند عز و جلدر روز قيامت به او مى فرمايد: چه مانع شد كه درباره ام چنين و چنان بگويى؟. مى گويد: از ترس مردم [خاموش ماندم]. خداوند مى فرمايد: سزاوارتر بود كه از من مى ترسيدى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، رحمت كند موسى را كه بيشتر از اين، آزار ديد؛ امّا بردبارى پيشه كرد!

امام على عليه السلام:گواهى مى دهيم كه محمّد، بنده و فرستاده خداوند است. پيام هاى پروردگارش را همان گونه كه به او فرمان داده بود، ابلاغ كرد. و بردبار و شكيبا براى خداوند، درباره بندگانش خيرخواهى نمود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من، به قدرى در راه خدا ترسانده شدم كه هيچ كس، چنان ترسانده نشده بود و در راه خدا آزارى ديدم كه هيچ كس نديده بود و گاهى بر من، سى شب و روز مى گذشت، در حالى كه من و بلال، خوراكى كه يك نفر بخورد، جز آن مقدار اندك كه بلال زير بغل خود پنهان مى ساخت [و مى آورد]، نداشتيم.

صحيح البخارىـ به نقل از عبد اللّه ـ: گويى پيامبر صلى الله عليه و آله را مى بينم كه چون ديگر پيامبران، از طرف قومش مضروب و خونين مى شود و در حالى كه خون را از چهره اش پاك مى كند، مى گويد: «بار خدايا! قومِ مرا ببخش كه نمى دانند».