آنچه هنگام افطار، شايسته است

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روزه دار، هنگام افطارش، يك دعاى مستجاب دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار نفرند كه دعايى از آنان رد نمى شود، تا آن كه درهاى آسمان براى آنان گشوده شود و دعايشان به عرش برسد:. و روزه دار، تا آن كه افطار كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعايش به هنگام افطار ـ: به نام خدا. خدايا! براى تو روزه گرفتم و بر روزىِ تو افطار كردم. از من بپذير. همانا تو شنواى دانايى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ بنده اى نيست كه روزه بگيرد و هنگام افطارش بگويد: «اى بزرگ، اى بزرگ! تو معبود منى. هيچ معبودى جز تو نيست. گناه بزرگ مرا بيامرز. همانا گناه بزرگ را جز بزرگ نمى آمرزد»، مگر آن كه از گناهانش بيرون مى آيد، همچون روزى كه مادرش او را زاده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:برترين چيزى كه روزه دار، [افطارش را]با آن آغاز مى كند، كشمش يا چيزى شيرين است.

امام صادق عليه السلام:اوّلين چيزى كه پيامبر خدا، روزه اش را با آن افطار مى كرد، در زمانِ رُطَب، رطب بود و در زمانِ خرما، خرما ۲.

امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا، هر گاه روزه بود و حلوا (شيرينى) نمى يافت، با آب افطار مى كرد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، هر گاه افطار مى كرد، با حلوا (شيرينى) آغاز مى كرد و اگر نمى يافت، با شِكر يا چند خرما و اگر اينها هم نبودند، با آب وِلَرم افطار مى كرد.

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا، هر گاه نزد خانواده اى غذا مى خورد، به آنان مى فرمود: «روزه داران، نزد شما افطارى بخورند و نيكان، پيش شما غذا بخورند و فرشتگان نيكو، بر شما درود بفرستند!».

الدعاء، طبرانىـ به نقل از اَ نَس ـ: پيامبر خدا، هر گاه پيش خانواده اى افطار مى كرد، به آنان مى فرمود: «روزه داران، پيش شما افطار كردند و رحمت، شما را فرا گرفت. نيكان، غذاى شما را خوردند و فرشتگان، بر شما فرود آمدند».