بزرگداشت

2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ في وَصِيَّتِهِ لِأَبي ذَرٍّ الغِفارِيِّ ـ: يا أبا ذَرٍّ، لِيَعظُم جَلالُ اللّهِ في صَدرِكَ، فَلا تَذكُرهُ كَما يَذكُرُهُ الجاهِلُ عِندَ الكَلبِ: «اللّهُمَّ أخزِهِ»، وعِندَ الخِنزِيرِ: «اللّهُمَّ أخزِهِ». ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش هاى ايشان به ابو ذر غفارى ـ: اى ابوذر! بايد كه شُكوه خداوند در سينه ات بزرگ باشد. او را چنان ياد مكن كه شخص نادان در هنگام ديدن سگ، ياد مى كند كه: «خدايا! به حسابش برس» يا در هنگام ديدن خوك كه: «خدايا! به حسابش برس».
۱.مكارم الأخلاق: ج 2 ص 370 ح 2661، تنبيه الخواطر: ج 2 ص 58، بحار الأنوار: ج 77 ص 82 ح 3.
مصباح الشريعةـ فيما نَسَبَهُ إلَى الإِمامِ الصّادِقِ عليه السلام ـ: إنَّ العَبدَ إذا ذَكَرَ اللّهَ تَعالى بِالتَّعظيمِ خالِصا؛ ارتَفَعَ كُلُّ حِجابٍ بَينَهُ وبَينَ اللّهِ مِن قَبلِ ذلِكَ. وإذا غَفَلَ عَن ذِكرِ اللّهِ؛ كَيفَ تَراهُ بَعدَ ذلِكَ مَوقوفا مَحجوبا، قَد قَسا وأظلَمَ مُنذُ فارَقَ نورَ التَّعظيمِ. ۱
مصباح الشريعةـ در حديثى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ: هر گاه بنده، خداوند متعال را با بزرگى و اخلاص ياد كند، هر حجابى كه پيش از آن، ميان او و خدا بوده است، كنار مى رود. و هر گاه از ياد خدا غافل شود، او را چگونه مى بينى؟ در حبس و حجاب است و بر اثر جدا شدن از نورِ عظمت [خدا]، سخت و تاريك شده است.
۱.مصباح الشريعة: ص 22، بحار الأنوار: ج 70 ص 55 ح 25.