هنگام خواندن آيات عذاب

3 حدیث
سنن أبي داوود عن عوف بن مالك الأشجعي:قُمتُ مَعَ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله لَيلَةً، فَقامَ فَقَرَأَ سورَةَ البَقَرَةِ، لا يَمُرُّ بِآيَةِ رَحمَةٍ إلّا وَقَفَ فَسَأَلَ، ولا يَمُرُّ بِآيَةِ عَذابٍ إلّا وَقَفَ فَتَعَوَّذَ. ۱
سنن أبى داوودـ به نقل از عوف بن مالك اشجعى ـ: شبى با پيامبر خدا [براى عبادت]برخاستم. ايشان شروع به خواندن سوره بقره [در قرائت نماز] كرد. به هر آيه رحمتى كه مى رسيد، درنگ مى كرد و [آن را از خدا] درخواست مى نمود و به هر آيه عذابى كه مى رسيد، درنگ مى كرد و به خدا پناه مى برد.
۱.سنن أبي داوود: ج 1 ص 231 ح 873، سنن الدارمي: ج 1 ص 318 ح 1281 نحوه.
الإمام الصادق عليه السلام:إنَّ القُرآنَ لا يُقرَأُ هَذرَمَةً ۱ ولكِن يُرَتَّلُ تَرتيلاً، فَإِذا مَرَرتَ بِآيَةٍ فيها ذِكرُ الجَنَّةِ فَقِف عِندَها، وسَلِ اللّهَ عز و جلالجَنَّةَ، وإذا مَرَرتَ بِآيَةٍ فيها ذِكرُ النّارِ فَقِف عِندَها، وتَعَوَّذ بِاللّهِ مِنَ النّارِ. ۲
امام صادق عليه السلام:قرآن را نبايد با شتاب خواند؛ بلكه بايد شمرده قرائت كرد. هر گاه به آيه اى رسيدى كه در آن از بهشت ياد شده است، [از خواندنْ] درنگ كن و از خداوند عز و جلبهشت بخواه، و هر گاه به آيه اى رسيدى كه در آن از آتش ياد شده است، درنگ كن و از آتش، به خدا پناه ببر.
۱.الهَذْرَمَة: السُّرعةُ في القراءة (الصحاح: ج 5 ص 2057 «هذرم»).
۲.الكافي: ج 2 ص 617 ح 2.
عيون أخبار الرضا عليه السلام عن رجاء بن أبي الضحّاك:كانَ الرِّضا عليه السلام في طَريقِ خُراسانَ، يُكثِرُ بِاللَّيلِ في فِراشِهِ مِن تِلاوَةِ القُرآنِ، فَإِذا مَرَّ بِآيَةٍ فيها ذِكرُ جَنَّةٍ أو نارٍ بَكى، وسَأَلَ اللّهَ الجَنَّةَ وتَعَوَّذَ بِهِ مِنَ النّارِ. ۱
عيون اخبار الرضا عليه السلامـ به نقل از رجاء بن ابى ضحّاك ـ: امام رضا عليه السلام در راه خراسان، شب هنگام در بسترش قرآن زياد تلاوت مى كرد و هر گاه به آيه اى مى گذشت كه در آن از بهشت يا دوزخ ياد شده بود، مى گريست و بهشت را از خدا مسئلت مى كرد و از آتش به او پناه مى برد.
۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 182 ح 5، بحار الأنوار: ج 92 ص 210 ح 3.