حدیث دربارهتسبيحگويى هر موجود زنده اى

الإمام الصادق عليه السلام:مَنِ اتَّخَذَ في بَيتِهِ طَيرا فَليَتَّخِذ وَرَشانا ۱؛ فَإِنَّهُ أكثَرُ شيءٍ ذِكرا للّهِِ عز و جل ۲ وأكثَرُ تَسبيحا، وهُوَ طَيرٌ يُحِبُّنا أهلَ البَيتِ. ۳

امام صادق عليه السلام:هركس خواست در خانه اش پرنده اى نگه دارد، كبوتر سفيد نگهدارى كند؛ زيرا اين پرنده، بيش از هر پرنده اى ذكر خدا و تسبيح او را مى گويد و پرنده اى است كه ما اهل بيت را دوست مى دارد.

۱.الوَرَشان: الحمام الأبيض (مجمع البحرين: ج 3 ص 1926)، الوَرَشان: نوع من الحمام البرّي، أكدر اللون فيه بياض فوق ذنبه (المنجد: ص 896).

۲.في المصدر: «. شيئا لذكر اللّه»، والتصويب من بحار الأنوار.

۳.الكافي: ج 6 ص 550 ح 1، بحار الأنوار: ج 65 ص 21 ح 30.

کلیدواژه‌ها تسبیح گفتن سبحان الله تسبیحگویی موجودات تسبیحگویی هر موجود زنده ای

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از دارايى هايتان، با پرداخت زكات، محافظت كنيد؛ زيرا هيچ پرنده شكار شده اى شكار نشد، مگر اين كه تسبيحگويى خود را وانهاد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ صيدى شكار نمى شود و هيچ درختى قطع نمى شود، مگر به سبب تركِ تسبيح، و هر چيزى در آفرينش، تسبيح مى گويد تا آن گاه كه از بالاترين خلقتش ـ كه خداوند آن را آفريده است ـ، تغيير كند [و از بين برود]. اگر صداى فرو شكستن ديوارها و سقف خانه هايتان را مى شنيديد، مى فهميديد كه تسبيح مى گويند.

الدرّ المنثورـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: «بانگ خروس، نماز اوست و بال زدنش، سجود و ركوع او». سپس اين آيه را قرائت كرد: «و هيچ چيز نيست، مگر آن كه او را تسبيح و ستايش مى گويد، امّا شما تسبيح آنان را نمى فهميد» .

امام صادق عليه السلام:از پرندگانْ شكار نمى شود، مگر آن پرنده اى كه تسبيحگويى اش را فرو نهاده باشد.

امام صادق عليه السلام:سوگند مى خورم به آن كه آفرينش را آفريد و روزى را گسترانيد كه هيچ مالى در خشكى و دريا، تلف نمى شود، مگر به سبب نپرداختن زكات، و هيچ صيدى در خشكى و دريا شكار نمى شود، مگر بدان سبب كه در آن روز، تسبيح را ترك گفت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اگر خداوند عز و جل تسبيحگويىِ وحوش و پرندگان و درندگان و كوه ها را به آنان مى فهمانْد، بى گمان، دل ها از جاكَنْده مى شدند؛ ليكن خداوند، تسبيحگويى آنها را از شما پوشيده داشته است.

فاطمه عليهاالسلامـ در دعا ـ: ستايش، خداوند را. كه با لطف و نعمت او كارهاى نيك، انجام مى پذيرد و سپاس گزارى اش، موجب افزونى نعمت ها مى شود و به فرمان او، آسمان ها بر پايند و به قدرت او، كوه ها پابرجاست و ددان در بيابان ها و مرغان در كاشانه هايشان، او را تسبيح مى گويند.

امام صادق عليه السلامـ در باره چارپايان ـ: سوار بر آنها آواز نخوانيد. آيا هر يك از شما شرم نمى كند كه بر پشتِ چارپايى آواز بخواند، در حالى كه او [خدا را] تسبيح مى گويد؟!