كعبه
2 حدیث
الإمام الصادق عليه السلامـ مِن دُعائِهِ فِي الكَعبَةِ وهُوَ ساجِدٌ ـ: أعوذُ بِكَ اليَومَ فَأَعِذني، وأستَجيرُ بِكَ فَأَجِرني، وأستَعينُ بِكَ عَلَى الضَّرّاءِ فَأَعِنّي، وأستَنصِرُكَ فَانصُرني، وأتَوَكَّلُ عَلَيكَ فَاكفِني. ۱
امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان در كعبه در حال سجده ـ: بار خدايا! امروز به تو پناه مى آورم. پس پناهم ده. و از تو حمايت مى خواهم. پس حمايتم كن. و در برابر سختى، از تو كمك مى جويم. پس كمكم كن. و از تو يارى مى طلبم. پس يارى ام ده. و بر تو توكّل مى كنم. پس برايم كارسازى كن.
۱.تهذيب الأحكام: ج 5 ص 277 ح 946.
عنه عليه السلامـ لِعَبدِ اللّهِ بنِ سِنانٍ ـ: إذا كُنتَ فِي الطَّوافِ السّابِعِ فَائتِ المُتَعَوَّذَ ۱، وهُوَ إذا قُمتَ في دُبُرِ الكَعبَةِ حِذاءَ البابِ، فَقُل: «اللّهُمَّ، البَيتُ بَيتُكَ، وَالعَبدُ عَبدُكَ، وهذا مَقامُ العائِذِ بِكَ مِنَ النّارِ، اللّهُمَّ مِن قِبَلِكَ الرَّوحُ ۲ وَالفَرَجُ»، ثُمَّ استَلِمِ الرُّكنَ اليَمانِيَّ، ثُمَّ ائتِ الحَجَرَ فَاختِم بِهِ. ۳
امام صادق عليه السلامـ به عبد اللّه بن سنان ـ: در طواف هفتم، نزد مُتعوَّذ ۴ (يعنى همان جايى كه پشت كعبه و رو به روى درِ آن است) برو و بگو: «بار خدايا! اين خانه، خانه تو و اين بنده، بنده تو و اين جا، جايگاه پناه بردن از آتش به توست. بار خدايا! رحمت و گشايش، از جانب توست». سپس ركن يمانى را لمس كن و آن گاه كنار حجر [الأسود]برو و [طوافت را] در آن جا پايان ده.
۱.قال العلّامة المجلسي قدس سره: «المتعوَّذ» اسم مكان سمّي الملتزم به؛ لأنّه يتعوَّذ عنده من النار، والمُستجار؛ لأنّه يطلب عنده الإجارة من العذاب، والروح والراحة والرحمة (مرآة العقول: ج 18 ص 27 ح 3).
۲.رَوحُ اللّه: أي فرجه ورحمته، والرَّوح: التّنفُّس، وقد أراح الإنسان إذا تنفّسَ (مفردات ألفاظ القرآن: ص 369).
۳.الكافي: ج 4 ص 410 ح 3، تهذيب الأحكام: ج 5 ص 107 ح 347.
۴.مجلسى رحمه اللهمى گويد: «مُتَعَوَّذ» نام ديگر مكان «ملتزَم» است و چون در آن محل، از آتش دوزخ به خدا پناه برده مى شود، به آن «متعوَّذ (جايگاه پناه بردن)» گفته اند. «مُستجار» هم به آن گفته اند؛ چون در آن محل، از عذاب، پناهندگى خواسته مى شود (مرآة العقول: ج 18 ص 27 ح 3).