حدیث دربارهاصناف دانشمندان

امام صادق عليه السلام:جويندگان دانش سه گونه اند. آنان را به ذات و صفاتشان بشناس: دسته اى آن را براى نادانى و ستيزه جويى و دسته اى براى برترى جويى و دام گسترى و گروهى نيز براى فهم و خردورزى مى جويند. صاحب نادانى و ستيزه جويى، آزار دهنده و ستيزه گر است و در حلقه هاى علمى به سخن درآيد و از دانش و بردبارى بكويد و جامه فروتنى به تن كند، ولى از پرهيزگارى تهى باشد. خداوند به همين سبب، بينى او را خرد كند و خرخره اش را ببُرد. آنكه براى برترى و دام گسترى آمده است، پنهان كار و چاپلوس است. بر مثل و مانند خود برترى مى جويد و براى توانگران فروتر از خود فروتنى مى كند. خورنده حلواى آنان وپايمال كننده دين خويش است. خداوند هم به اين سبب او را كور مى گرداند واثرش را از ميان آثار دانشمندان مى زدايد. آنكه صاحب فقه و خرد است، انديشناك و غمين و شب زنده دار است. رداى خود را بر سر مى كشد و در تاريكى شب بر مى خيزد. عمل مى كند و ترسان و خواهان و هراسان است. به كار خود توجه دارد و به اهل روزگارش آگاه است و از مطمئن ترين برادران خود نيز بيم دارد. خداوند به اين سبب، پايه هايش را استوار مى سازد ودر روز قيامت او را امان مى دهد.