حدیث دربارهحقوق آموزگار
المناقب لابن شهرآشوب:قيل: إنَّ عَبدَالرَّحمنِ السُّلَمِيَّ عَلَّمَ وَلَدَ الحُسَينِ الحَمدَ، فَلَمّا قَرَأَها عَلى أبيهِ أعطاهُ ألفَ دينارٍ وألفَ حُلَّةٍ وحَشا فاهُ دُرًّا، فَقيلَ لَهُ في ذلِكَ، قالَ: وأينَ يَقَعُ هذا مِن عَطائِهِ؟، يَعني تَعليمَهُ، وأنشَدَ الحُسَينُ عليه السلام:
إذا جادَتِ الدُّنيا عَلَيكَ فَجُد بِهاعَلَى النّاسِ طُرًّا قَبلَ أن تَتَفَلَّتِ
فَلاَ الجودُ يُفنيها إذا هِيَ أقبَلَتولاَ البُخلُ يُبقيها إذا ما تَوَلَّتِ ۱
در مناقب ابن شهرآشوب آمده است:گفته شده است كه عبدالرحمان سلمى به فرزند امام حسين عليه السلام [سوره]حمد را آموخت، پس هنگامى كه آن را براى پدرش خواند، ايشان هزار دينار و هزار لباس زربفت به او بخشيد و دهانش را پر از درّ كرد، پس به حضرت چيزهايى مى گفتند. امام حسين عليه السلامفرمود: عطاى من كجا و عطاى او ـ يعنى آموختن وى ـ كجا؟ سپس اين شعر را خواند:
چون دنيا به تو بخشيد، تو هم آن را بر مردمببخش، پيش از آنكه از كفت برود
كه اگر دنيا رو آورد، بخشش آن را تمام نمى كندو اگر رو گرداند، بخل آن را ماندگار نمى كند
۱.المناقب لابن شهرآشوب: 4 / 66، ديوان الإمام عليّ عليه السلام: 62 وفيه من «إذا جادت» نحوه.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به آموزش +1 مورد دیگر