حدیث دربارهبذل دانش به مستحقش و بازداشتن آن از نااهلش
عنه عليه السلامـ أيضًاـ: لا تُعامِلِ العامَّةَ فيما اُنعِمَ بِهِ عَلَيكَ مِنَ العِلمِ كَما تُعامِلُ الخاصَّةَ، واعلَم أنَّ للّهِِ سُبحانَهُ رِجالاً أودَعَهُم أسرارًا خَفِيَّةً ومَنَعَهُم عَن إشاعَتِها، واذكُر قَولَ العَبدِ الصّالِحِ لِموسى وقَد قالَ لَهُ: «هَل أتَّبِعُكَ عَلى أن تُعَلِّمَنِ مِمّا عُلِّمتَ رُشدًا * قالَ إنَّكَ لَن تَستَطيعَ مَعِيَ صَبرًا * و كَيفَ تَصبِرُ عَلى ما لَم تُحِط بِهِ خُبرًا ۱» ۲.
امام على عليه السلام:در آنچه از دانش به تو عطا شده است، با عموم مردم آن گونه رفتار مكن كه با خاصّان مى كنى و بدان كه خداى سبحان مردانى دارد كه رازهايى پنهان را نزد ايشان به امانت نهاده و آنان را از افشاى آن باز داشته است و به ياد داشته باش سخن بنده شايسته را به موسى عليه السلام كه از وى خواسته بود: «آيا در پى تو بيايم تا از هدايتهايى كه به تو آموخته شده است، به من بياموزى؟» و او گفته بود: «تو توان شكيبايى بر همراهى مرا ندارى و چگونه بر چيزى كه از آن خبر ندارى، شكيبايى كنى؟» .