نكوهش واگذاشتن مسجد

امام صادق عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «نماز كسى كه در مسجد با مسلمانان نماز نخواند، پذيرفته نيست، مگر با عذر موجّه». نيز پيامبر خدا فرمود: «غيبت كسى كه در خانه اش نماز بخواند و از جماعت ما دورى كند، رواست. كسى كه از جماعت مسلمانان، روى بگرداند، غيبت كردن و انتقاد از او، بر مسلمانان لازم و عدالتش ساقط و راندنش واجب است، و زمانى كه او را نزد رهبر مسلمانان ببرند، وى را هشدار دهد و بر حذرش بدارد. پس اگر در جماعت مسلمانان حضور يابد، [در امان است] و در غير اين صورت، خانه اش را بسوزانَد. امّا كسى كه به جماعت مسلمانان بپيوندد، غيبت كردن از او حرام و عدالتش ثابت است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:غريبان در دنيا، چهار چيزند: قرآن در سينه فردِ ستم پيشه، مسجدى كه در ميان مردمى است كه در آن نماز نمى گزارند، و قرآنى كه در خانه اى است كه آن را تلاوت نمى كنند، و انسانِ درستكار در ميان جمعيتى بدكردار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سه تن، در روز رستاخيز به درگاه خداوند عز و جل شكايت مى برند: قرآن و مسجد و اهل بيت. قرآن مى گويد: «پروردگارا! مرا سوزاندند و پاره پاره كردند» و مسجد مى گويد: «پروردگارا! رهايم كردند وتباه ساختند». واهل بيت مى گويند: «پروردگارا! ما را كُشتند و دور ساختند و تبعيدمان كردند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براى منافقان، نشانه هايى است كه بدانها شناخته مى شوند:. جز از سرِ بى اعتنايى [و وا نهادن]، به مساجد نزديك نمى شوند، و مگر ديرهنگام، به سراغ نماز نمى روند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نمازِ همسايه مسجد، جز در مسجدش [ـِ پذيرفته شده]نيست.

دعائم الإسلام:از امام صادق عليه السلام، از پدرانش، از امام على عليه السلام برايمان روايت شده كه ايشان فرمود: «براى همسايه مسجد، جز در مسجد، نماز [ـِ پذيرفته شده اى] نيست، مگر عذر و يا بيمارى اى داشته باشد». به ايشان گفتند: همسايه مسجد كيست، اى امير مؤمنان؟ فرمود: «هر كس كه صداى اذان را مى شنود».

امام على عليه السلام:براى آن دسته از همسايگان مسجد كه در حال آسودگى و تن درستى، در نمازهاى واجب حاضر نمى شوند، نماز [ــِ پذيرفته شده اى] نيست.

امام صادق عليه السلام:به امير مؤمنان در كوفه خبر دادند كه گروهى از همسايگان مسجد، در نماز جماعت، حاضر نمى شوند. فرمود: «بايد با ما در نماز جماعت، حاضر شوند و يا تغييرِ مكان دهند و از همسايگى ما، چشم بپوشند و ما نيز همسايه آنان نباشيم».

امام حسن عليه السلام:غفلت، آن است كه مسجد را وا گذارى و از فساد كننده، فرمان ببرى.

امام صادق عليه السلام:سه چيزند كه به خداوند عز و جل شكايت مى برند: مسجد خراب شده اى كه مردمش در آن نماز نمى گزارند، و فرد دانا در ميان نادانان، و قرآنى كه رها شده و غبار گرفته و تلاوت نمى شود.

امام صادق عليه السلام:مساجد، نزد خداى متعال، از همسايگانى كه در آنها حضور نمى يابند، شكايت بردند و خداى عز و جل به آنها چنين وحى فرمود: «به عزّت و جلالم سوگند، هيچ نمازى را از آنها نمى پذيرم، و هيچ گاه، عدالتى را از ايشان در ميان مردم، آشكار نمى سازم، و رحمتم شامل حالشان نمى شود و آنان در بهشتم همسايه من نمى گردند».

امام صادق عليه السلام:نماز گزاردن به تنهايى در خانه، به غبارى پراكنده مى مانَد كه چيزى از آن، به سوى خداوند بالا نمى رود. كسى هم كه به منظور روى گردانى از مسجد، نماز جماعت را در خانه بخواند، نماز خودش و آنان كه به او اقتدا كرده اند، پذيرفته نيست، مگر آن كه علّتى موجب حضور نيافتن در مسجد شده باشد.