حدیث دربارهپناه خواهى هاى نقل شده از امام صادق عليه السلام
الإمام الصادق عليه السلامـ مِن دُعائِهِ بَعدَ صَلاةِ المَغرِبِ ـ: اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن نَفسٍ لا تَقنَعُ، وبَطنٍ لا يَشبَعُ، وعَينٍ لا تَدمَعُ، وقَلبٍ لا يَخشَعُ، وصَلاةٍ لا تُرفَعُ، وعَمَلٍ لا يَنفَعُ، ودُعاءٍ لا يُسمَعُ، وأعوذُ بِكَ مِن سوءِ القَضاءِ، ودَركِ الشَّقاءِ، وشَماتَةِ الأَعداءِ، وجَهدِ البَلاءِ، ومِن عَمَلٍ لا يُرضى، وأعوذُ بِكَ مِنَ الفَقرِ وَالقَهرِ، وَالكُفرِ وَالوَقرِ وَالغَدرِ، وضيقِ الصَّدرِ، وسوءِ الأَمرِ، ومِن بَلاءٍ لَيسَ لي عَلَيهِ صَبرٌ، ومِنَ الدّاءِ العُضالِ ۱، وغَلَبَةِ الرِّجالِ، وخَيبَةِ المُنقَلَبِ، وسوءِ المَنظَرِ فِي النَّفسِ وَالأَهلِ وَالمالِ وَالدّينِ وَالوَلَدِ، وعِندَ مُعايَنَةِ مَلَكِ المَوتِ.
وأعوذُ بِاللّهِ مِن إنسانِ سَوءٍ وجارِ سَوءٍ وقَرينِ سَوءٍ ويَومِ سَوءٍ وساعَةِ سَوءٍ، ومِن شَرِّ ما يَلِجُ فِي الأَرضِ وما يَخرُجُ مِنها، وما يَنزِلُ مِنَ السَّماءِ وما يَعرُجُ فيها، ومِن شَرِّ طَوارِقِ اللَّيلِ وَالنَّهارِ، إلّا طارِقا يَطرُقُ بِخَيرٍ، ومِن شَرِّ كُلِّ دابَّةٍ رَبّي آخِذٌ بِناصِيَتِها، إنَّ رَبّي عَلى صِراطٍ مُستَقيمٍ «فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» ۲، الحَمدُ للّهِِ الَّذي قَضى عَنّي صَلاةً كانَت عَلَى المُؤمِنينَ كِتابا مَوقوتا. ۳
امام صادق عليه السلامـ از دعاى ايشان پس از نماز مغرب ـ: بار خدايا! به تو پناه مى برم از نَفسى كه قانع نباشد، و از شكمى كه سير نشود، و از چشمى كه اشك نريزد، و از دلى كه [نرم و] فروتن نباشد، و از نمازى كه [به درگاه تو]بالا نرود، و از كردارى كه سود نبخشد، و از دعايى كه شنيده نشود. و به تو پناه مى برم از قضاى بد و دچار شدن به [رنج و] بدبختى، و شماتت دشمن، و بلاى جانكاه، و از كردارى كه پسند [تو]نيفتد! و به تو پناه مى برم از نادارى و مقهور شدن و كفر و سنگينىِ گوش و پيمان شكنى و دل تنگى و بدحالى، و از بلايى كه مرا بر آن شكيب نيست، و از درد بى درمان و چيره آمدن مردان (اوباش) و ناكامى در بازگشت [از سفر، يا بازگشتگاه قيامت]، و [مواجه شدن با]منظره بد نسبت به خودم و همسر و مال و دين و فرزند [م]، و در هنگام ديدن فرشته مرگ!
به خدا پناه مى برم از انسان بد و همسايه بد و همدم بد و روز بد و ساعت بد، و از شرّ آنچه در زمين، فرو مى رود و آنچه از آن، بيرون مى آيد، و آنچه از آسمان، فرود مى آيد و آنچه به آسمان، بالا مى رود، و از شرّ پيشامدهاى سخت شب و روز، مگر پيشامدى كه خير به همراه داشته باشد، و از شرّ هر جنبنده اى كه پيشانى (سرنوشت) آن در دست پروردگار من است، كه به راستى، كه پروردگار من، بر راه راست است. «و زودا كه خدا، شما را از آنان، بسنده كند! و او شنوا و داناست» . ستايش، خدايى را كه به كمك او نمازى را كه در اوقاتى معيّن بر مؤمنان واجب كرده است، گزاردم.