حدیث دربارهوارد شدن مسافر به شهر يا روستا

مروج الذهب عن المنذر بن الجارود:لَمّا قَدِمَ عَلِيٌّ عليه السلام البَصرَةَ. فَساروا حَتّى نَزَلُوا المَوضِعَ المَعروفَ بِالزّاوِيَةِ، فَصَلّى أربَعَ رَكَعاتٍ، وعَفَّرَ خَدَّيهِ عَلَى التُّرابِ وقَد خالَطَ ذلِكَ دُموعَهُ، ثُمَّ رَفَعَ يَدَيهِ يَدعو: اللّهُمَّ رَبَّ السَّماواتِ وما أظَلَّت، وَالأَرَضينَ وما أقَلَّت، ورَبَّ العَرشِ العَظيمِ، هذِهِ البَصرَةُ، أسأَ لُكَ مِن خَيرِها، وأعوذُ بِكَ مِن شَرِّها، اللّهُمَّ أنزِلنا فيها خَيرَ مُنزَلٍ وأنتَ خَيرُ المُنزِلينَ. ۱
مروج الذهبـ به نقل از منذر بن جارود ـ: چون على عليه السلام به بصره در آمد.، حركت كردند تا در محلّ معروف به «زاويه» فرود آمدند. [امام عليه السلام] چهار ركعت نماز گزارد و گونه هايش را بر خاك نهاد و اشك هايش با خاك در آميخت. سپس دستانش را برداشت و دعا كرد: «بار خدايا! اى پروردگار آسمان ها و آنچه در زير آنهاست، و اى پروردگار زمين ها و آنچه در روى آنهاست، و اى پروردگار عرش بزرگ! اين، بصره است. خوبىِ آن را از تو مى خواهم و از بدى آن به تو پناه مى برم. بار خدايا! ما را در آن، فرودى فرخنده آر، كه تو بهترين فرودآورندگانى».
۱.
مروج الذهب: ج 2 ص 368 ـ 370

احادیث دیگر این موضوع

۳