حدیث دربارهرفتن به سفر
الإمام عليّ عليه السلامـ في دُعائِهِ إذا بَرَزَ لِلسَّفَرِ ـ: أشهَدُ أن لا إلهَ إلَا اللّهُ وَحدَهُ، وأشهَدُ أنَّ مُحَمَّدا عَبدُهُ ورَسولُهُ، الحَمدُ للّهِِ الَّذي هَدانا لِلإِسلامِ، وجَعَلَنا مِن خَيرِ اُمَّةٍ اُخرِجَت لِلنّاسِ، «سُبْحَـنَ الَّذِى سَخَّرَ لَنَا هَـذَا وَ مَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ» ۱.
اللّهُمَّ إنّي أعوذُ بِكَ مِن وَعثاءِ السَّفَرِ، وكَآبَةِ المُنقَلَبِ، وسوءِ المَنظَرِ فِي الأَهلِ وَالمالِ وَالوَلَدِ.
اللّهُمَّ أنتَ الصّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالخَليفَةُ فِي الأَهلِ، وَالمُستَعانُ عَلَى الأَمرِ، اطوِ لَنَا البَعيدَ، وسَهِّل لَنا الحُزونَةَ ۲ وَاكفِنَا المُهِمَّ، إنَّكَ عَلى كُلِّ شَيءٍ قَديرٌ. ۳
امام على عليه السلامـ در دعاى ايشان، هر گاه براى سفر، خارج مى شد ـ: گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه نيست، و گواهى مى دهم كه محمّد، بنده و فرستاده اوست. ستايش، خدايى را كه به اسلام، هدايتمان فرمود و ما را از بهترين امّت هايى قرار داد كه براى مردم، پديد آورده شدند «پاكا خدايى كه اين را رام ما ساخت، در حالى كه ما بر آن توانا نبوديم» .
بار خدايا! از دشوارى سفر، و اندوه در بازگشت، و صحنه ناخوشايند در باره زن و خواسته و فرزند، به تو پناه مى برم.
بار خدايا! تويى يار سفر و جانشين در خانواده و آن كه در كارها از او كمك گرفته مى شود. دور را برايمان نزديك نماى، و ناهموارى ها را برايمان هموار گردان، و نيازهايمان را برآورده ساز، كه تو بر هر چيز، توانايى.