حدیث دربارهپيشوايان ستم و كجروى
الأدب المفرد عن ابن عبّاس:إذا أتَيتَ سُلطانا مَهيبا تَخافُ أن يَسطُوَ بِكَ، فَقُل: اللّهُ أكبَرُ، اللّهُ أعَزُّ مِن خَلقِهِ جَميعا، اللّهُ أعَزُّ مِمّا أخافُ وأحذَرُ، وأعوذُ بِاللّهِ الَّذي لا إلهَ إلّا هُوَ، المُمسِكُ السَّماواتِ السَّبعَ أن يَقَعنَ عَلَى الأَرضِ إلّا بِإِذنِهِ، مِن شَرِّ عَبدِكَ فُلانٍ، وجُنودِهِ وأتباعِهِ وأشياعِهِ مِنَ الجِنِّ وَالإِنسِ، اللّهُمَّ كُن لي جارا مِن شَرِّهِم، جَلَّ ثَناؤُكَ، وعَزَّ جارُكَ، وتبارَكَ اسمُكَ، ولا إلهَ غَيرُكَ ـ ثَلاثَ مَرّاتٍ ـ. ۱
الأدب المفردـ به نقل از ابن عبّاس ـ: هرگاه بر فرمان روايى ترسناك وارد شدى و بيم آن داشتى كه بر تو خشم بگيرد، سه بار بگو: «خدا بزرگ تر است. خدا از همه آفريدگانش نيرومندتر است. خدا از آنچه مى ترسم و بيمناكم، نيرومندتر است. به [تو] خدايى كه معبودى جز او نيست و آسمان هاى هفتگانه را نگه داشته است كه مبادا جز به اذن او، بر زمين فرو افتند، پناه مى برم از شرّ فلان بنده ات و از شرّ سپاهيانش و پيروان و رهروانش، چه جنّ [باشند] و چه انس. بار خدايا! مرا از شرّ آنان در پناه خويش بگير، كه ثناى تو بزرگ است و پناه تو استوار و نامت خجسته، و معبودى جز تو نيست».
۱.
الأدب المفرد: ص 212 ح 708