حدیث دربارهفضيلت تسبيحگويى

عنه عليه السلامـ لَمّا قيلَ لَهُ: إنَّ مِن سَعادَةِ المَرءِ خِفَّةَ عارِضَيهِ ۱ ـ: وما في هذا مِنَ السَّعادَةِ؟! إنَّمَا السَّعادَةُ خِفَّةُ ماضِغَيهِ ۲ بِالتَّسبيحِ. ۳

امام صادق عليه السلامـ چون به ايشان گفته شد: از خوش بختى مرد، اين است كه گونه هايش سبُك باشد ۴ ـ: در اين، چه خوش بختى اى است؟! خوش بختى، در اين است كه دو فكّ او به تسبيح گفتن، سبُك [و جنبان]باشد.

۱.قال ابن الأثير: العارضُ من اللِّحيَة: ما يَنبتُ على عُرض اللَّحْيِ فوق الذقنُ، وقيل: أراد بخِفَّة العارِضَينِ خِفَّةَ اللحية، وما أراه مناسبا (النهاية: ج 3 ص 212 «عرض»).

۲.الماضِغان: اُصول اللِّحيَين عند منبت الأضراس (مجمع البحرين: ج 3 ص 1702 «مضغ»).

۳.علل الشرائع: ص 580 ح 11، معاني الأخبار: ص 183 ح 1، بحار الأنوار: ج 93 ص 153 ح 13.

۴.يعنى «تُنُك ريش» باشد، نه داراى ريش انبوه.

کلیدواژه‌ها تسبیح گفتن سبحان الله تشویق به تسبیحگویی فضیلت تسبیحگویی

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از گفتار ايشان در وصف برادرانش كه پس از او مى آيند ـ: اگر يكى از آنان، يك تسبيح بگويد، برايش بهتر از آن است كه همه كوه هاى دنيا براى او طلا شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس يك تسبيح بگويد، يا دَهِشِ شيرى دَهِش شير، به اين معناست كه شخصى مادّه شتر يا گوسفندى در اختيار كسى بگذارد تا براى مدّتى از شير و كُرك و پشم آن استفاده كند و سپس آن را به صاحبش برگرداند. عطا كند، يا كوچه اى را نشان دهد، يعنى گم شده اى يا نابينايى را راه نمايى كند. ثوابش برابر با آزاد كردن برده اى است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه بنده بگويد: «سبحان اللّه»، خداوند مى فرمايد: راست گفت بنده ام. منزّهم من و ستايش، مراست. تسبيح، جز مرا نسِزَد.

امام صادق عليه السلام:عظمت ثواب دعا و تسبيحى را كه بنده ميان خود و خودش انجام مى دهد، جز خداى ـ تبارك و تعالى ـ كسى نمى داند.

امام صادق عليه السلام:هيچ كلمه اى بر زبان، سبُك تر و رساتر از «سبحان اللّه» نيست.

امام صادق عليه السلام:هر كس صد مرتبه «سبحان اللّه» بگويد، در آن روز، برترينِ مردم است، مگر آن كه كسى ديگر نيز هم اندازه او [سبحان اللّه] بگويد.

عدّة الداعى:مى گويند سليمان بن داوود عليه السلام بر كشتگرى گذشت. كشتگر [با خود]گفت: چه سلطنت باشكوهى به پسر داوود داده شده است! باد، سخن او را به گوش سليمان رساند. سليمان، پياده شد و به نزد كشتگر رفت و گفت: «به نزد تو آمدم تا [بگويم:] چيزى را كه از توان تو بيرون است، آرزو نكنى». سپس گفت: «گفتن يك تسبيح كه خداى متعال آن را بپذيرد، از هر آنچه به خاندان داوود داده شده، بهتر است». و در حديثى ديگر آمده است [كه گفت]: «زيرا ثواب تسبيح، باقى مى ماند و مُلك سليمان از ميان مى رود».

امام صادق عليه السلام:از جمله اندرزهاى خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به عيسى بن مريم عليهماالسلاماين بود كه: «. اى عيسى! بيدار باش و از رحمت من، نوميد مشو، و همراه با تسبيحگويان، مرا تسبيح گوى و با سخنان پاك، تقديسم كن».