حدیث دربارهخدا را بسيار ياد كنيد

الكافىـ به نقل از ابن قدّاح ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: «هر چيزى حدّ و مرزى دارد كه در آن جا به پايان مى رسد، مگر ياد خدا كه آن را حدّ و مرزى پايان پذير نيست. خداوند عز و جل فرايض را واجب گردانيد و هر كس آنها را به جاى آورَد، همان، حدّ آنهاست. ماه رمضان را واجب گردانيد و هر كس اين ماه را روزه بدارد، همان، حدّ اوست. حج را واجب گردانيد و هر كس حج بگزارد، همان، حدّ اوست؛ بجز ياد خدا كه خداوند عز و جل به اندك از آن رضايت نداده و برايش حدّى كه در آن جا پايان پذيرد، قرار نداده است». سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! خدا را بسيار ياد كنيد، و بام و شام، او را به پاكى بستاييد» . سپس فرمود: «خداوند عز و جل براى ذكر، حدّى پايان پذير، قرار نداده است. پدرم [امام زين العابدين عليه السلام] بسيار [خدا را] ياد مى كرد. من به همراه او مى رفتم و او ياد خدا مى كرد. با او غذا مى خوردم و مى ديدم كه خدا را ياد مى كند. با مردم، سخن (/برايشان حديث) مى گفت؛ ولى اين كار، او را از ياد خدا باز نمى داشت. من زبانش را مى ديدم كه پيوسته به كامش چسبيده و لا إله إلّا اللّه مى گويد. ما را جمع مى كرد و دستور مى داد تا طلوع آفتاب، ذكر بگوييم و به هر يك از ما كه قرآن خواندن بلد بوديم، مى فرمود كه قرآن بخوانيم و به آن كه قرآن خواندن نمى دانست، دستور مى داد ذكر بگويد.