حدیث دربارهعمّار بن ياسر

أنساب الأشرافـ به نقل از ابو مِخْنَف ـ: مِقداد بن عمرو و عمّار بن ياسر و طَلحه و زُبير با تنى چند از ديگر ياران پيامبر خدا نامه اى [به عثمان]نوشتند و بدعت هاى عثمان را در آن برشمردند و او را از خدا بيم دادند و به او اعلام كردند كه اگر از آنها دست نكشد، بر سرش مى ريزند. عمّار، نامه را گرفت و نزد عثمان آورد و آغاز آن را خواند. عثمان به او گفت: آيا از ميان آنان، تو بر من در مى آيى؟ عمّار گفت: زيرا من خيرخواه ترينِ آنان براى تو ام. عثمان [به طعنه] گفت: اى پسر سميّه! دروغ مى گويى. عمّار گفت: به خدا سوگند، من هم پسر سميّه ام و هم پسر ياسر. پس عثمان دستور داد كه دست ها و پاهاى عمّار را از هم باز كنند. سپس با پاهايش ـ كه در چكمه بود ـ چنان بر بيضه هاى عمّار كوفت كه فتق گرفت و چون ناتوان و سالخورده بود، بيهوش شد.