ديدن خضر

امام على عليه السلام:شبى براى طواف رفته بودم كه ناگهان، مردى را ديدم كه بر پرده كعبه چنگ انداخته، مى گويد: «اى آن كه هيچ شنيدنى، او را از شنيدن ديگر باز نمى دارد! اى آن كه درخواست ها او را به اشتباه نمى افكنند! اى آن كه اصرار (پافشارى) اصرارگران و درخواست طلب كنندگان، رنجَش نمى دهد! به من خنكى گذشت و شيرينى رحمتت را روزى فرما». به وى گفتم: اى مرد! آنچه را گفتى، برايم تكرار كن. در پاسخم گفت: «آيا آن را شنيدى؟». گفتم: آرى. به من گفت: «سوگند به آن كه جان خضر در دست اوست، هيچ بنده اى اين كلمات را در پسِ هر نماز واجب نمى گويد، مگر آن كه خداوند عز و جل گناهان او را مى بخشد، گر چه به مقدار كف درياها، ريگ بيابان ها، برگ درختان، و يا شمار ستارگان باشد. خداوند، آنها را براى او مى بخشد». او

امام جواد عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: روزى، امير مؤمنان همراه با حسن بن على عليهماالسلامو سلمان فارسى، در حالى كه بر دست سلمان ـ كه خداوند از او خشنود باد ـ تكيه كرده بود، وارد مسجد الحرام شد و نشست. مردى خوش قيافه و خوش لباس، وارد شد و بر امير مؤمنان، سلام كرد و در مقابل وى نشست و گفت: اى امير مؤمنان! سه مسئله از تو مى پرسم. آن گاه [، چون پاسخ گرفت]، برخاست و رفت. امير مؤمنان به حسن عليه السلام فرمود: «اى ابو محمّد! به دنبالش برو و ببين كجا مى رود». امام حسن عليه السلام گفت: در پى اش به راه افتادم. همين كه پايش را بيرون مسجد گذاشت، ناپديد شد و نفهميدم كه به كجاى زمين رفت. به سوى امير مؤمنان برگشتم و به وى خبر دادم. [على عليه السلام] فرمود: «ابو محمّد! آيا او را مى

التوحيدـ به نقل از اصبغ بن نُباته ـ: هنگامى كه على عليه السلام بر كرسى خلافت نشست و مردم با او بيعت كردند، به مسجد آمد. بالاى منبر رفت. و آن گاه فرمود: «اى مردم! پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد». مردى از پايين مسجد، در حالى كه به عصايش تكيه كرده بود، برخاست و از ميان مردم گذشت تا به او نزديك شد و گفت: اى امير مؤمنان! مرا به كارى راهنمايى كن كه چنانچه آن را انجام دادم، خداوند عز و جل مرا از دوزخ، نجات دهد. [على عليه السلام] به وى فرمود: «اى مرد! بشنو، بفهم و بِدان يقين كن. دنيا بر سه چيزْ استوار است: به دانشور سخنورى كه به دانشش عمل مى كند؛ به ثروتمندى كه در بخشش مالش به مسلمانان بخل نمى ورزد؛ و به فقيرِ شكيبا. هر گاه دانشور، دانش خويش را كتمان كند و ثروتمند، بخل بورزد و