شناخت ارواح

الاختصاصـ به نقل از اصبغ بن نُباته ـ: همراه امير مؤمنان بودم كه مردى نزد وى آمد و سلام كرد و گفت: اى امير مؤمنان! به خدا سوگند، من تو را در راه خدا دوست مى دارم، و همچنان كه در آشكار دوستت دارم، در نهان هم دوستت مى دارم، و همان گونه كه آشكارا به ولايت تو گردن مى نهم، در نهان نيز به آن، گردن مى نهم. در دست امير مؤمنان، چوبى بود. سر خويش را پايين انداخت و اندكى با نوك چوب، بر زمين زد. سپس سرش را بلند كرد و فرمود: «پيامبر خدا، هزار سخن به من آموخت كه هر سخنى را هزار در بود. روح هاى مؤمنان، همديگر را در هوا مى بينند، به يكديگر نزديك مى شوند و همديگر را مى شناسند. آنهايى كه همديگر را مى شناسند، با هم انس مى گيرند و آنهايى كه همديگر را نمى شناسند، از هم جدا مى شوند. به حقّ خدا سوگند، دروغ مى

امام باقر عليه السلام:روزى، امـير مـؤمنان در مسجـد نشسته بود و يارانش گِردش بودند. مردى از پيروان وى وارد شد و به وى گفت: خداوند مى داند كه من، همان گونه كه در آشكارا به وسيله دوستى با تو به او تقرّب مى جويم، در نهان نيز به وسيله دوستى با تو به او تقرب مى جويم و همان گونه كه آشكارا دوستت دارم، در نهان نيز دوستت مى دارم. امير مؤمنان به وى فرمود: «راست گفتى. پس، جامه اى از نيازمندى براى خويش بدوز؛ چرا كه شتاب نيازمندى به سوى پيروان ما، بيشتر از شتاب سيل به سوى درّه است». آن مرد، در حالى كه به خاطر كلام امير مؤمنان ـ كه فرمود: «راست مى گويى» ـ از شادى مى گريست، برگشت و رفت. آن جا در نزديكى امير مؤمنان، مردى از خوارج بود كه با دوستش حرف مى زد. يكى از آن دو به ديگرى گفت: به خدا سوگند، اگر