طاووس

امام على عليه السلامـ در بيان شگفتى آفرينش طاووس ـ: و از شگفت ترين آنها (پرندگان) در آفرينش، طاووس است كه آن را در استوارترين تناسب، پرداخته است، و رنگ هايش را در نيكوترين نظم، چيده است، با بالى از استخوانِ ميانْ تهى، و دُمى بلند و بر زمين كشيده. طاووس نر، هر گاه به سوى ماده مى خرامَد، به كرشمه، پَرهايش را مى گشايد و چون چتر بر سرش مى نهد، گويى كه بادبانِ كشتىِ «دارى» ۲۰ است كه ناخدايش آن را برافراشته است. به رنگ هايش مى نازَد و به نازْ مى خرامَد. همچون خروس به سوى مادينه مى رود و با آن، چون نَرينه هاى پُر هيجان، براى جفت گيرى مى آميزد. اينها را بر پايه مشاهده مى گويم، نه بر اساس گزارشى با سندِ ضعيف، و اگر لقاح آنها بر اساس پندار كسى باشد كه مى پندارد طاووس، با اشك چشم، باردار مى كند ـ به