حدیث دربارهشنواى بينا

دانشنامه امیرالمؤمنین(ع) ج ۱۱، ص ۶۶، ح ۵۱۱۱

امام علی علیه‌السلام

شنواى بينا

عنه عليه السلام:السَّميعُ لا بِأَداةٍ. ۱

امام على عليه السلام:[خداوند،] شنواست، نه با ابزار.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 152.

کلیدواژه‌ها صفات ثبوتی شنوای بینا

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:هر كس سخن گويد، خداوندْ گفتارش را مى شنود، و هر كس سكوت كند، او درونش را مى داند.

امام على عليه السلام:پيش از آن كه شنيدنى اى باشد،. او شنوا بود.

امام على عليه السلام:[خداوند،] شنواى صداهاى گوناگون است، بى آن كه اندام هايى داشته باشد.

امام على عليه السلام:[خداوند،] شنواست، نه با اندام.

امام على عليه السلام:[خداوند،] شنواست، نه با گشودن اندام [شنوايى].

امام على عليه السلام:هر شنونده اى جز خداوند، از شنيدن صداهاى آهسته، ناشنواست، و صداهاى بلند [نيز]او را كر مى سازد، و صداهاى دور از او، به وى نمى رسند، و هر بيننده اى جز او، از ديدن رنگ هاى ناپيدا و اجسام [ريز و]ظريف، نابيناست.

امام على عليه السلام:زمانى كه بين آفريده هايش ديدنى اى نبود، او [خداوند] بينا بود.

امام على عليه السلام:[خداوند،] بينايى است كه به [داشتن] حس بينايى، توصيف نمى شود.