حدیث دربارهفاطمه ، دختر پيامبر

فاطمه عليهاالسلام دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ از سخنان ايشان پس از درگذشت پدرش، هنگامى كه بر ابو بكر در آمد و او در بين گروه بسيارى از مهاجران، انصار و ديگران بود ـ: اى مردم! بدانيد كه من، فاطمه ام و پدرم محمّد صلى الله عليه و آله است. اوّلين و آخرين سخن را مى گويم. آنچه مى گويم، خطا نيست، و آنچه انجام مى دهم، بيرون از اندازه نيست: «قطعا براى شما پيامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است شما در رنج بيفتيد. به [هدايت] شما حريص و نسبت به مؤمنان، دلسوزِ مهربان است» . اگر خود را منسوب به او بدانيد و او را بشناسيد، مى دانيد كه او پدر من است، نه پدرِ زنان شما و برادرِ پسر عموى من است و نه برادرِ مردان شما. خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به وسيله پدر من، شما را نجات داد، پس از آن حوادث و پس از آن كه وى را به مردانِ جسور و گرگ وشان عرب و سرپيچى كنندگان اهل كتاب، مبتلا كرد. «هر بار كه آتشى براى پيكار بر افروختند، خدا آن را خاموش ساخت» يا سلطه گرى شيطانى سر برآورد و يا گروهى از مشركان، دهان گشودند و او برادرش [على]را در كامشان افكند و على، جز آن هنگامى كه گوش هايشان را پاكوب كرد، برنگشت و با شمشيرش شعله افروزى آنان را خاموش ساخت، با پذيرا بودن رنج در راه خدا و كوشش در كار خدا، و در حالى كه به پيامبر خدا نزديك، سرورى در بين اولياى خدا، آماده، ناصح، پرتلاش و كوشا بود و در راه خدا، ملامت هيچ ملامت كننده اى را پذيرا نشد.