حدیث دربارهصدقه

الإمام العسكريّ عليه ‏السلام ـ في الدُّعاءِ ـ : يا مَن يَرُدُّ بِأَلطَفِ الصَّدَقَةِ وَالدُّعاءِ، عَن أعنانِ السَّماءِ، ما حُتِمَ واُبرِمَ مِن سوءِ القَضاءِ. ۱
امام عسكرى عليه ‏السلام ـ در دعا ـ : اى كسى كه با كمترين صدقه و دعا، از پهنه آسمان، قضاى بدِ حتمى را باز مى‏گرداند!
۱.البلد الأمين: ص 60، مصباح المتهجّد: ص 229 من دون إسنادٍ إلى أحدٍ من أهل البيت عليهم‏السلام، المصباح للكفعمي: ص 113، بحار الأنوار: ج 86 ص 175 ح 45.

احادیث دیگر این موضوع

۳
امام صادق عليه ‏السلام: عيسى روح اللّه‏، از قومى گذر كرد كه همهمه و صدايشان در هم پيچيده بود. پرسيد: «اينان چه خبرشان است؟». گفته شد: اى روح اللّه‏! امشب، فلانى دختر فلانى، به عروسى فلانى پسر فلانى در مى‏آيد. گفت: «امروز، سر و صدا راه مى‏اندازند و فردا گريه مى‏كنند». يكى از آنان گفت: چرا، اى فرستاده خدا؟ گفت: «زيرا امشب، عروس آنان خواهد مُرد». گفتند: خدا و فرستاده او راست مى‏گويند. منافقان گفتند: فردا نزديك است! وقتى صبح شد، آمدند و عروس را به حال خوديافتند، در حالى‏كه هيچ اتّفاقى نيفتاده بود. گفتند: اى روح اللّه‏! آن كه ديروز خبر دادى مى‏ميرد، نمرده است! عيسى عليه ‏السلام گفت: «خدا هر چه بخواهد، انجام مى‏دهد. ما را نزد او (عروس) ببريد. پس در حالى كه از همديگر سبقت مى‏گرفتند، رفتند تا [به خانه عروس رسيدند و] در زدند. شوهرش بيرون آمد. عيسى عليه ‏السلام به او گفت: «از همسرت براى من اجازه بگير». شوهر، نزد همسرش آمد و به او خبر داد كه روح و كلمه خدا با گروهى، پُشت در هستند. همسرش خود را پوشاند. آن گاه عيسى عليه ‏السلام وارد شد و به او گفت: «ديشب چه كار [خيرى] انجام دادى؟» گفت: كارى انجام ندادم، مگر همان كارى كه در گذشته نيز انجام مى‏دادم. هر شب جمعه، نيازمندى مى‏آمد و ما غذاى او را تا شب جمعه بعدى مى‏داديم. در اين شب [جمعه] هم آمد، در حالى كه من و خانواده‏ام به كارهايى مشغول بوديم. او صدا زد؛ ولى كسى جوابش را نداد. دوباره صدا زد؛ ولى جواب نشنيد، تا اين كه بارها صدا زد. وقتى سخنش را شنيدم، برخاستم و به صورت ناشناخته، همان طور كه درگذشته به او غذا مى‏رسانديم، غذا را به او رساندم. [عيسى عليه ‏السلام] به او گفت: «از جايت برخيز». [او از جايش برخاست و]ناگهان از زير لباس او مارى افعى پديدار گشت كه مانند ساقه‏اى ايستاده، دمش را به دندان گرفته بود. [عيسى عليه ‏السلام] گفت: «به خاطر آنچه انجام دادى، اين افعى از تو باز داشته شده است».
امام صادق عليه ‏السلام: يهودى‏اى از كنار پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله گذر كرد و گفت: السّام عليك (مرگ بر تو). پيامبر خدا فرمود: «عليك (بر تو باد)». ياران پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله گفتند: با مرگ، به تو سلام كرد و گفت: مرگ بر تو! پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله فرمود: «من نيز همان گونه جوابش دادم». پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله سپس فرمود: «گردن اين يهودى را مار سياهى، از پشت مى‏گزد و او را مى‏كشد». يهودى رفت و هيزم بسيارى را جمع كرد و بار نمود. سپس زمانى نگذشت كه باز گشت. پيامبر خدا به او فرمود: «بارت را زمين بگذار». او هيزم‏ها را زمين گذاشت. ناگهان مار سياهى كه در درون هيزم‏ها به چوبى پيچيده بود، پيدا شد. [پيامبر صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله]فرمود: «اى يهودى! امروز، چه كرده‏اى؟». گفت: جز جمع‏آورى اين هيزم‏ها كارى نكرده‏ام، آن را بار كردم و آوردم، در حالى كه دو قرص نان، همراهم بود: يكى از آن دو را خودم خوردم و ديگرى را به مسكينى صدقه دادم. پيامبر خدا فرمود: «به خاطر همان، خداوند، [اين مار سياه را] از او دفع كرد» و فرمود: «همانا صدقه، مرگ بد را از انسان برطرف مى‏كند».