حدیث دربارهصلاح

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أمَّا العِلمُ، فَيَتَشَعَّبُ مِنهُ الغِنى وإن كانَ فَقيرًا، والجودُ وإن كانَ بَخيلاً، والمَهابَةُ وإن كانَ هَيِّنًا، والسَّلامَةُ وإن كانَ سَقيمًا، والقُربُ وإن كانَ قَصِيًّا، والحَياءُ وإن كانَ صَلِفًا، والرِّفعَةُ وإن كانَ وَضيعًا، والشَّرَفُ وإن كانَ رَذلاً، والحِكمَةُ، والحُظوَةُ، فَهذا مايَتَشَعَّبُ لِلعاقِلِ بِعِلمِهِ. فَطوبى لِمَن عَقَلَ وعَلِم ۱.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:و امّا علم: اگر چه انسان فقير باشد، از آن توانگرى حاصل شود و اگر چه بخيل باشد، جود و اگر چه خوار باشد، ابُهت و اگر چه بيمار باشد، سلامتى و اگر چه دور باشد، نزديكى و اگر چه هرزه باشد، شرم و اگر چه پست باشد، والايى و اگر چه حقير باشد، شرافت و حكمت و منزلت. پس اينها چيزهايى هستند كه از دانش خردمند برايش به دست مى آيد. پس خوشا به حال آنكه خرد ورزيد و دانست.

۱.تحف العقول: 16.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل عوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:هر اندازه دانش انسان افزون گردد، توجّه وى نسبت به نفس خود، بيشتر گردد و در رياضت و اصلاح آن، كوشش بيشترى مبذول كند.

امام على عليه السلام:كژى با دانش راست مى شود.

امام على عليه السلام:دستآورد دانش، بى رغبتى به دنياست.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، فروتنى است.

امام على عليه السلام:زبان دانش، راستى است.

امام على عليه السلام:اى جوياى دانش! دانش فضيلتهاى بسيارى دارد: سرش، فروتنى است و چشمش، دورى از حسد و گوشش، فهم و زبانش، راستى و حافظه اش، جستجو و دلش، خوش نيّتى و خردش، شناخت اشياى و امور و دستش، رحمت و پايش، ديدار دانشمندان وهمتش سلامت وحكمتش، پارسايى و قرارگاهش، رهايى و جلودارش، عافيت و مركبش، وفا و سلاحش، نرمى سخن و شمشيرش، خشنودى و كمانش، سازگارى و سپاهش، گفتگو با دانشمندان و داراييش، ادب و اندوخته اش، پرهيز از گناهان و توشه اش، نيكى و آبش، واگذارى و رهنمايش، هدايت و يارش، دوستى نيكان.

امام على عليه السلام:سر دانش، فروتنى است و ديده اش، دورى از حسد و گوشش، فهم و زبانش، راستى و دلش، حسن نيّت و خردش، شناخت اسباب امور و از ثمره هاى آن، تقوا و دورى از هوا و پيروى حقّ و فاصله گرفتن از گناهان و دوستى برادران و گوش سپردن به دانشمندان و پذيرش از ايشان. و از ثمره هاى آن، انتقام نگرفتن هنگام توانايى است و زشت شمردن نزديكى به باطل و نيكو شمردن پيروى از حقّ و گفتار راست و دورى از خوشحالى غافلانه و كار پشيمان كننده. و دانش، بر خرد خردمند مى افزايد و براى دانشجو، ويژگيهايى ستايش بر انگيز به ارمغان مى آورد. پس بردبار را امير و صاحب رأى و مشورت را وزير گرداند و آز را ريشه كن سازد و نيرنگ را كنار زند و بخل را بميراند و دشنام و هرزگى را مهار كند و استوارى را نزديك آورد.