حدیث دربارهصلاح

علم و حکمت ج ۱، ص ۹۱، ح ۲۵۵

امام علی علیه‌السلام

الإمام عليّ عليه السلام:كُلَّمَا ازدادَ عِلمُ الرَّجُلِ زادَت عِنايَتُهُ بِنَفسِهِ، وبَذَلَ في رِياضَتِها وصَلاحِها جُهدَهُ ۱.

امام على عليه السلام:هر اندازه دانش انسان افزون گردد، توجّه وى نسبت به نفس خود، بيشتر گردد و در رياضت و اصلاح آن، كوشش بيشترى مبذول كند.

۱.غرر الحكم: 7204

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل عوامل تقویت عقل +4 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۷

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:و امّا علم: اگر چه انسان فقير باشد، از آن توانگرى حاصل شود و اگر چه بخيل باشد، جود و اگر چه خوار باشد، ابُهت و اگر چه بيمار باشد، سلامتى و اگر چه دور باشد، نزديكى و اگر چه هرزه باشد، شرم و اگر چه پست باشد، والايى و اگر چه حقير باشد، شرافت و حكمت و منزلت. پس اينها چيزهايى هستند كه از دانش خردمند برايش به دست مى آيد. پس خوشا به حال آنكه خرد ورزيد و دانست.

امام على عليه السلام:كژى با دانش راست مى شود.

امام على عليه السلام:دستآورد دانش، بى رغبتى به دنياست.

امام على عليه السلام:ثمره دانش، فروتنى است.

امام على عليه السلام:زبان دانش، راستى است.

امام على عليه السلام:اى جوياى دانش! دانش فضيلتهاى بسيارى دارد: سرش، فروتنى است و چشمش، دورى از حسد و گوشش، فهم و زبانش، راستى و حافظه اش، جستجو و دلش، خوش نيّتى و خردش، شناخت اشياى و امور و دستش، رحمت و پايش، ديدار دانشمندان وهمتش سلامت وحكمتش، پارسايى و قرارگاهش، رهايى و جلودارش، عافيت و مركبش، وفا و سلاحش، نرمى سخن و شمشيرش، خشنودى و كمانش، سازگارى و سپاهش، گفتگو با دانشمندان و داراييش، ادب و اندوخته اش، پرهيز از گناهان و توشه اش، نيكى و آبش، واگذارى و رهنمايش، هدايت و يارش، دوستى نيكان.

امام على عليه السلام:سر دانش، فروتنى است و ديده اش، دورى از حسد و گوشش، فهم و زبانش، راستى و دلش، حسن نيّت و خردش، شناخت اسباب امور و از ثمره هاى آن، تقوا و دورى از هوا و پيروى حقّ و فاصله گرفتن از گناهان و دوستى برادران و گوش سپردن به دانشمندان و پذيرش از ايشان. و از ثمره هاى آن، انتقام نگرفتن هنگام توانايى است و زشت شمردن نزديكى به باطل و نيكو شمردن پيروى از حقّ و گفتار راست و دورى از خوشحالى غافلانه و كار پشيمان كننده. و دانش، بر خرد خردمند مى افزايد و براى دانشجو، ويژگيهايى ستايش بر انگيز به ارمغان مى آورد. پس بردبار را امير و صاحب رأى و مشورت را وزير گرداند و آز را ريشه كن سازد و نيرنگ را كنار زند و بخل را بميراند و دشنام و هرزگى را مهار كند و استوارى را نزديك آورد.