حدیث دربارهپايه هاى اسلام
الإمام الصادق عليه السلام:خَرَجَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليهماالسلام عَلى أصحابِهِ، فَقالَ: أيُّهَا النّاسُ، إنَّ اللّهَ جَلَّ ذِكرُهُ ما خَلَقَ العِبادَ إلاّ لِيَعرِفوهُ، فَإِذا عَرَفوهُ عَبَدوهُ، فَإِذا عَبَدوهُ استَغنَوا بِعِبادَتِهِ عَن عِبادَةِ مَن سِواهُ، فَقالَ لَهُ رَجُلٌ: يَابنَ رَسولِ اللّهِ، بِأَبي أنتَ واُمّي، فَما مَعرِفَةُ اللّهِ؟ قالَ: مَعرِفَةُ أهلِ كُلِّ زَمانٍ إمامَهُمُ الَّذي يَجِبُ عَلَيهِم طاعَتُهُ ۱.
امام صادق عليه السلام:حسين بن على عليه السلام در برابر يارانش قرار گرفت و فرمود: اى مردم! خداوند ـ يادش بلند باد ـ بندگان را نيافريده است جز براى آنكه او را بشناسند، پس چون او را بشناسند، عبادتش كنند و چون عبادتش كنند، با عبادت او از عبادتِ جز او، بى نياز شوند. مردى به ايشان گفت: اى فرزند پيامبر خدا صلى الله عليه و آله! پدرم و مادرم فدايت باد، شناخت خداوند يعنى چه؟ حضرت فرمود: يعنى شناخت مردم هر زمان نسبت به امامى كه اطاعتش بر آنان واجب است.
۱.علل الشرايع: 9 / 1 عن سلمة بن عطا.