حدیث دربارهنزديكترين مردم به پيامبران عليهم السلام
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ القائمَ إذا خَرَجَ دَخَلَ المَسجِدَ الحَرامَ فيَستَقبِلُ الكَعبَةَ، و يَجعَلُ ظَهرَهُ إلَى المَقامِ ثُمّ يُصَلّي رَكعتَينِ ثُمّ يَقومُ فيَقولُ: يا أيُّها النّاسُ، أنا أولَى النّاسِ بآدَمَ، يا أيُّها النّاسُ أنا أولَى النّاسِ بإبراهيمَ، يا أيُّها النّاسُ أنا أولَى النّاسِ بإسماعيلَ، يا أيُّها النّاسُ أنا أولَى النّاسِ بمحمّدٍ صلى الله عليه و آله. ثُمّ يَرفَعُ يَدَيهِ إلَى السَّماءِ فيَدعو و يَتَضَرَّعُ حتّى يَقَعَ على وَجهِهِ، و هُو قَولُهُ عَزَّ و جلَّ: «أمَّنْ يُجِيبُ المُضْطَرَّ إذا دَعاهُ و يكشف السوء.» ۱. ۲
امام صادق عليه السلام:قائم هرگاه ظهور كند، وارد مسجد الحرام شود و رو به كعبه بايستد و پشت به مقام ابراهيم كند و دو ركعت نماز گزارد و بر خيزد و گويد: اى مردم! من شايسته ترين مردم به [خليفه بودن براى]آدم هستم. اى مردم! من شايسته ترين مردم به [خليفه بودن براى] ابراهيم هستم. اى مردم! من شايسته ترين مردم به [خليفه بودن براى]اسماعيل هستم. اى مردم! من شايسته ترين مردم به [خليفه بودن براى]محمّد صلى الله عليه و آله هستم. سپس دو دست خود را به آسمان بر مى دارد و چندان دعا و تضرّع مى كند تا اينكه به رو در مى افتد و اين است [معناى]سخن خداوند عزّ و جلّ كه: «اَمّن يجيب المضطرّ اذا دعاه و يكشف السوء.».