حدیث دربارهتفسير مرگ

الإمامُ الجوادُ عليه السلام:مَرِضَ رجلٌ من أصحاب الرِّضا عليه السلام فَعادَهُ، فقالَ: كيفَ تَجِدُكَ؟ قالَ: لَقِيتُ المَوتَ بَعدَكَ! ـ يُريدُ ما لَقِيَهُ مِن شِدَّةِ مَرَضِهِ ـ فقالَ: كيفَ لَقِيتَهُ؟ فقالَ: أليما شَديدا، فقالَ: ما لَقِيتَهُ، إنّما لَقِيتَ ما يُنذِرُكَ بهِ و يُعرِّفُكَ بعضَ حالِهِ. ۱

امام جواد عليه السلام:يكى از اصحاب امام رضا عليه السلام بيمار شد حضرت از او عيادت نمود و فرمود: حالت چگونه است؟ عرض كرد: بعد از [رفتن]شما، مرگ را ديدم! ـ منظورش درد و رنجى بود كه از شدّت بيماريش مى كشيد ـ حضرت فرمود: آن را چگونه ديدى؟ عرض كرد: سخت و دردناك. فرمود: تو مرگ را نديده اى، بلكه هشدار دهنده مرگ و چيزى را ديده اى كه پاره اى احوال آن را به تو مى شناساند.

۱.معاني الأخبار: 289/7.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:چه نزديك است زنده به مرده، چون به او مى پيوندد. چه دور است مرده از زنده زيرا كه از او جدا و بريده است!

امام على عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از تفسير مرگ ـفرمود: نزد شخص آگاهى آمديد. مرگ يكى از سه امر است كه بر انسان وارد مى شود: يا بشارتى است به نعمت جاويدان، يا خبرى است از عذاب هميشگى و يا مايه اندوه و هراس و كارش در بوته ابهام است؛ نمى داند كه در زمره كدام دسته مى باشد.

امام حسن عليه السلامـ نيز در پاسخ به همين پرسش ـفرمود: بزرگترين شادى اى است كه به مؤمنان مى رسد؛ زيرا از سراى رنج و بدبختى به نعمت جاويدان منتقل مى شوند و بزرگترين هلاكتى است كه بر كافران در مى رسد؛ زيرا از بهشتشان [در دنياى پُر ناز و نعمت] به سوى آتشى برده مى شوند كه از ميان نمى رود و به پايان نمى رسد.

امام زين العابدين عليه السلام:چون كار بر حسين بن على بن ابى طالب عليهما السلام سخت شد، همراهيان حضرت به او نگريستند و ديدند حالتش برخلاف آنهاست؛ چه آنكه آنها هرگاه كار بالا مى گرفت رنگشان بر مى گشت و بدن هايشان مى لرزيد و دل هايشان به تپش مى افتاد، امّا حسين عليه السلام و برخى از همراهان خاصّ او رنگهايشان برافروخته مى شد و اندام هايشان آرام و جان هايشان آرامش مى يافت. پس، آنان به يكديگر مى گفتند: نگاه كنيد، از مرگ پروايى ندارد! حسين عليه السلام به ايشان فرمود: صبور باشيد، اى بزرگ زادگان! زيرا مرگ جز پلى كه شما را از رنج و بدبختى به سوى بهشت هاى پر گستره و نعمت جاويدان عبور مى دهد، نيست. كدام يك از شما خوش ندارد كه از زندانى به قصرى برده شود؟!

امام زين العابدين عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه مرگ چيست؟ ـفرمود: براى مؤمن چون بركندن جامه هايى چركين و شپشى از تن است و از هم گسستن كُند و زنجيرهاى گرانبار و جايگزين كردن فاخرترين و خوش بوترين جامه ها و راهوارترين مركب ها و امن ترين منزل ها. و براى كافر به منزله بركندن جامه هايى فاخر از تن و منتقل شدن از منزل هايى امن و جايگزين كردن آنها به كثيف ترين و خشن ترين جامه ها و وحشتناك ترين منزل ها و بزرگترين عذاب است.

عيون أخبار الرضا:امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به همين پرسش ـ فرمود: براى مؤمن مانند خوشترين بويى است كه استشمام مى كند و از بوى خوش آن خوابش مى برد و رنج و درد بكلّى از او برطرف مى شود و براى كافر همچون گزش مارها و نيش عقربهاست و [بلكه]دردناكتر! عرض شد: عدّه اى مى گويند كه مرگ دردناكتر از ارّه شدن و قيچى گشتن و خرد شدن با سنگها و به چرخش در آوردن ستونه آهنى آسيا بر تخم چشم است! حضرت فرمود: براى بعضى از كافران و گنهكاران همين گونه است.

امام كاظم عليه السلامـ وقتى نزد مردى رفت كه در سكرات مرگ فرو رفته بود ـفرمود: مرگ صافى اى است كه مؤمنان را از گناهانشان صاف مى كند و آخرين دردى است كه به عنوان كفّاره آخرين گناهى كه در وجودشان مى باشد به آنها مى رسد و كافران را نيز از حسناتشان صاف مى سازد و آخرين خوشى يا آسايشى است كه به عنوان آخرين پاداش حسنه اى كه دارند، به ايشان مى رسد.

امام جواد عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از مرگ ـفرمود: همان خوابى است كه هر شب به سراغ شما مى آيد، جز اينكه مدتش طولانى است و انسان از اين خواب بيدار نمى شود مگر در روز رستاخيز. پس، مرده كسى است كه در خواب خود انواع شادى هاى بى شمار و انواع ترس و وحشت هايى كه قادر به شمارش آنها نيست مى بيند. حال [بنگر]چگونه است حال آنكه در خواب شاد است و آنكه در آن دچار ترس و هراس است؟ اين است مرگ؛ پس خود را براى آن آماده سازيد.