يحيى عليه السلام

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يحيى عليه السلام خطاب به عيسى بن مريم گفت: تو روح خدا و كلمه او هستى، تو از من بهترى. عيسى گفت: نه، تو از من بهترى [زيرا]خداوند بر تو سلام فرستاده و من خودم برخودم سلام فرستاده ام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا رحمت كند برادرم يحيى را؛ وقتى او كودك بود و بچه ها او را به بازى دعوت كردند، گفت: مگر براى بازى خلق شده ام؟! چنين كسى وقتى به سن بلوغ رسد، چه خواهد گفت؟!

امام صادقـ از پدران بزرگوارش عليهم السلام در گفتگويى ميان يحيى عليه السلام و شيطان ـفرمود: يحيى عليه السلام گفت: آيا هرگز شده است كه لحظه اى بر من چيره آيى؟ شيطان گفت: نه، امّا در تو خصلتى است كه خوشايند من است. يحيى گفت: آن خصلت چيست؟ شيطان گفت: تو مرد پرخورى هستى. هرگاه افطار مى كنى، آن قدر مى خورى كه دچار تخمه مى شوى و اين كار تو را از برخى نمازها و شب زنده دارى هايت باز مى دارد. يحيى عليه السلام گفت: با خدا عهد مى بندم كه از اين پس تا زنده هستم هرگز از غذايى سير نخورم. ابليس نيز به او گفت: من هم با خدا عهد مى بندم كه از اين پس تا زنده هستم، هرگز مسلمانى را اندرز ندهم. آنگاه بيرون رفت و بعد از آن ديگر نزد يحيى باز نگشت.

امام صادق عليه السلام:مردى نزد عيسى بن مريم عليه السلام آمد و گفت: اى روح اللّه! من زنا كرده ام، مرا پاك گردان. وقتى مردم جمع شدند و آن مرد را در گودال قرار دادند، صدا زد: كسى كه خودش مستحقّ حدّ الهى است نبايد بر من حد جارى كند. پس، همه مردم متفرّق شدند، مگر يحيى و عيسى عليهما السلام. يحيى نزديك آن مرد رفت و گفت: اى مرد گنهكار! مرا اندرزى ده؟ مرد به او گفت: نفْس خود را با خواهش هايش رها مكن كه تو را به هلاكت مى افكند، يحيى فرمود: پندى ديگر ده. مرد گفت: هيچ خطاكارى را به خطايش سرزنش مكن. يحيى فرمود: باز هم پندى ده. مرد گفت: خشم مگير. يحيى گفت: مرا بس است.

امام كاظم عليه السلام:روش يحيى بن زكريّا عليهما السلام اين بود كه مى گريست و هيچ گاه نمى خنديد؛ عيسى بن مريم هم مى خنديد و هم مى گريست و كارى كه عيسى عليه السلام مى كرد، برتر از كارى بود كه يحيى عليه السلام مى كرد.

امام رضا عليه السلام:وحشتناكترين زمان براى اين بشر سه زمان است: روزى كه متولد مى شود و از شكم مادرش بيرون مى آيد و دنيا را مى بيند، روزى كه مى ميرد و آخرت و اهل آخرت را مى بيند و روزى كه برانگيخته مى شود و احكامى را مى بيند كه در دار دنيا نديده است. خداوند عزّ و جلّ در اين هر سه جا بر يحيى سلام فرستاده و ترس را از او برده است. مى فرمايد: «و سلام بر او روزى كه به دنيا آمد و روزى كه مى ميرد و روزى كه زنده برانگيخته مى شود». عيسى بن مريم خودش بر خودش در اين سه جا سلام فرستاده، گفته است: «و سلام بر من روزى كه به دنيا آمدم و روزى كه مى ميرم و روزى كه زنده برانگيخته مى شوم».