داوودعليه السلام
12 حدیث
بحار الأنوار:رُويَ أنّ اللّهَ أوحى إلى داوودَ عليه السلام: مَن أحَبَّ حَبيبا صَدَّقَ قَولَهُ، و مَن أنِسَ بحَبيبٍ قَبِلَ قَولَهُ و رَضِيَ فِعلَهُ، و مَن وَثِقَ بحَبيبٍ اعتَمَدَ علَيهِ، و منِ اشتاقَ إلى حَبيبٍ جَدَّ في السَّيرِ إلَيهِ. يا داوودُ، ذِكري للذّاكِرينَ، و جَنَّتي للمُطِيعينَ، و زيارَتي للمُشتاقِينَ، و أنا خاصّهٌ للمُحِبِّين. ۱
بحار الأنوار:روايت است كه خداوند به داوود عليه السلام وحى كرد: هر كس حبيبى را دوست بدارد، سخنش را باور مى كند و هر كس به حبيبى انس گيرد، گفتارش را مى پذيرد و كردارش را مى پسندد و هر كس به حبيبى اعتماد كند، به او تكيه مى كند و هركه مشتاق حبيبى باشد، در رفتن به سوى او مى كوشد. اى داوود! ياد من، از آنِ ياد كنندگان است و بهشت من، از آنِ فرمانبرداران و ديدارم از آنِ مشتاقان و خودم ويژه دوستداران و عاشقان هستم.
۱.بحار الأنوار: 14/40/23.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:أوحى اللّهُ عَزَّ و جلَّ إلى داوودَ عليه السلام: يا داوودُ، كما لا تَضيقُ الشَّمسُ على مَن جَلَسَ فيها كذلكَ لا تَضيقُ رَحمَتي على مَن دَخَلَ فيها، و كما لا تَضُرُّ الطِّيرَةُ مَن لا يَتَطيَّرُ مِنها كذلكَ لا يَنجو مِن الفِتنَةِ المُتَطَيِّرونَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند عزّ و جلّ به داوود عليه السلام وحى فرمود: اى داوود! همچنان كه آفتاب بر كسى كه در آن بنشيند تنگ نمى آيد، رحمت من نيز بر كسى كه به آن درآيد تنگ نيست و همچنان كه فال بد به كسى كه فال بد نزند زيان نمى رساند، كسانى هم كه فال بد مى زنند از فتنه نجات نيابند.
۱.. الأمالي للصدوق: 382/487.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
عنه صلى الله عليه و آله:كانَ داوودُ أعبَدَ البَشَرِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:داوود، عابدترين انسان ها بود.
۱.كنز العمّال: 32322.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
عنه صلى الله عليه و آله:كانَ النّاسُ يَعودُونَ داوودَ و يَظُنّونَ أنّ بهِ مَرَضا، و ما بهِ إلاّ شِدَّةُ الخَوفِ مِن اللّهِ تعالى. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مردم خيال مى كردند داوود دچار بيمارى است و به عيادت او مى رفتند، حال آنكه او را چيزى نبود مگر شدت ترس از خداوند متعال.
۱.. كنز العمّال: 32323.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أوحَى اللّهُ عَزَّ و جلَّ إلى داوودَ عليه السلام: إنّكَ نِعمَ العَبدُ لَولا أنّكَ تأكُلُ مِن بَيتِ المالِ و لا تَعمَلُ بِيَدِكَ شيئا. قالَ: فبَكى داوودُ عليه السلام، فأوحَى اللّه عَزَّ و جلَّ إلَى الحَديدِ: أنْ لِنْ لِعَبدي داوودَ، فلانَ، فألانَ اللّهُ تعالى لَهُ الحَديدَ، فكانَ يَعمَلُ كلَّ يَومٍ دِرعا فيَبيعُها بألفِ دِرهَمٍ، فعَمِلَ عليه السلام ثلاثَمِائةٍ و سِتّينَ دِرعا فباعَها بثلاثِمِائةٍ و سِتِّينَ ألفا، و استَغنى عن بَيتِ المالِ. ۱
امام على عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ به داوود عليه السلام وحى كرد: تو چه بنده خوبى بودى اگر نبود كه از بيت المال مى خورى و با دست خود هيچ كارى نمى كنى. داوود عليه السلام گريست. پس خداوند عزّ و جلّ به آهن وحى كرد: براى بنده ام، داوود نرم شو. پس آهن نرم شد، البته خداوند متعال آهن را براى او نرم كرد. از آن پس، داوود روزى يك زره مى بافت و آن را به هزار درهم مى فروخت. او 360 زره بافت و آنها را به 360 هزار درم فروخت و از بيت المال بى نياز شد.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: 3/162/3594.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:و أمّا داوودُ فمَلَكَ ما بَينَ الشّاماتِ إلى بلادِ إصطَخرَ، و كذلكَ كانَ مُلكُ سُلَيمانَ. ۱
امام باقر عليه السلام:داوود بر سرزمين هاى ميان شامات تا بلاد اصطخر پادشاهى كرد و قلمرو پادشاهى سليمان نيز چنين بود.
۱.الخصال: 248/110.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
عنه عليه السلام:إنّ داوودَ النَّبيَّ عليه السلام كانَ ذاتَ يَومٍ في مِحرابِهِ إذ مَرَّتْ بهِ دُودَةٌ حَمراءُ صَغيرَةٌ تَدِبُّ حتّى انتَهَت إلى مَوضِعِ سُجودِهِ، فنَظَرَ إلَيها داوودُ و حَدَّثَ في نَفسِهِ: لِمَ خُلِقَت هذِهِ الدُّودَةُ؟ فأوحَى اللّهُ إلَيها: تَكَلَّمي، فقالَت لَهُ: يا داوودُ، هَل سَمِعتَ حِسِّي أو اسْتَبَنتَ على الصَّفا أثَري؟ فقالَ لَها داوودُ: لا. قالَت: فإنّ اللّهَ يَسمَعُ دَبيبِي و نَفَسي و حِسِّي و يَرى أثَرَ مَشيِي، فاخفِضْ مِن صَوتِكَ! ۱
امام باقر عليه السلام:داوود نبى ـ صلوات اللّه عليه ـ روزى در محراب خود بود كه ناگاه كِرم قرمز رنگ كوچكى از كنارش گذشت و رفت تا به محل سجده او رسيد. داوود به آن نگاهى كرد و در دلش گفت: اين كرم چرا آفريده شده است؟ خداوند به آن كرم وحى كرد: سخن بگو. پس، كرم به داوود گفت: اى داوود! آيا صداى پاى مرا شنيده اى يا رد پايم را بر تخته سنگ ديده اى؟ داوود گفت: نه. كرم گفت: امّا خداوند صداى جنبيدن و نفس زدن و حركت مرا مى شنود و رد پايم را مى بيند. پس، صدايت را پايين بياور.
۱.بحار الأنوار: 14/17/29.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّ اللّهَ تباركَ و تعالى أوحى إلى داوودَ عليه السلام: ما لِي أراكَ وَحدانا؟ قالَ: هَجَرتُ النّاسَ و هَجَروني فيكَ. قالَ: فَما لِي أراكَ ساكِتا؟ قالَ: خَشيَتُكَ أسكَتَتني. قالَ: فَما لِي أراكَ نَصِبا؟ قالَ: حُبُّكَ أنصَبَني. قالَ: فما لِي أراكَ فَقيرا و قَد أفَدتُكَ؟ قالَ: القِيامَ بحَقِّكَ أفقَرَني. قالَ: فَما لِي أراكَ مُتَذَلِّلاً؟ قالَ: عَظيمُ جَلالِكَ الّذي لا يُوصَفُ ذَلّلَني، و حقَّ ذلكَ لكَ يا سيّدي. قالَ اللّهُ جَلّ جَلالُهُ: فأبشِرْ بالفَضلِ مِنِّي، فَلَكَ ما تُحِبُّ يَومَ تَلقاني، خالِطِ النّاسَ و خالِقهُم بأخلاقِهِم و زايلْهُم في أعمالِهِم تَنَلْ ما تُريدُ مِنّي يَومَ القِيامَةِ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداى تبارك و تعالى به داوود عليه السلام وحى فرمود: چه شده است كه تو را تنها مى بينم؟ عرض كرد: به خاطر تو، مردم را ترك كرده ام و آنان نيز مرا ترك كرده اند. فرمود: چه شده است كه تو را خاموش مى بينم؟ عرض كرد: ترس از تو، مرا خاموش ساخته است. فرمود: چه شده است كه تو را رنجور مى بينم؟ عرض كرد: عشق و محبت تو، مرا رنجور ساخته است. فرمود: چه شده است كه تو را فقير مى بينم، حال آنكه تو را بهره مند ساخته ام؟ عرض كرد: گزاردن حقّ تو، مرا فقير كرده است.فرمود: چه شده است كه تو را خوار مى بينم؟ عرض كرد: عظمت وصف ناشدنى جلال تو، مرا خوار كرده است و اين حق توست اى آقاى من! خداوند جل جلاله فرمود: پس، مژده بادا تو را به فضل من. در آن روز كه مرا ملاقات كنى، هرچه دوست داشته باشى به تو بخشم.
۱.الأمالي للصدوق: 263/280.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
عنه عليه السلام:أوحَى اللّهُ عَزَّ و جلَّ إلى داوودَ عليه السلام: يا داوودُ؛ بِي فافرَحْ، و بذِكري فتَلَذَّذْ، و بِمُناجاتي فتَنَعَّمْ، فعَن قليلٍ اُخَلِّي الدّارَ عنِ الفاسِقينَ، و أجعَلُ لَعنَتي علَى الظّالمينَ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ به داوود عليه السلام وحى فرمود: اى داوود! به من خوش باش و از ياد من لذّت ببر و از نعمت مناجات با من برخوردار شو؛ زيرا به زودى خانه را از گنهكاران خالى كنم و لعنتم را بر ستمگران قرار دهم.
۱.روضة الواعظين: 505.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ تعالى أوحى إلى داوودَ عليه السلام: أنْ بَلِّغْ قَومَكَ أنّه لَيس مِن عَبدٍ مِنهُم آمُرُهُ بطاعَتي فيُطيعُني إلاّ كانَ حَقّا علَيَّ أن اُعينَهُ على طاعَتي، فإنْ سَألَني أعطَيتُهُ، و إنْ دَعاني أجَبتُهُ، و إنِ اعتَصَمَ بِي عَصَمتُهُ، و إنِ استَكفاني كَفَيتُهُ، و إن تَوَكَّلَ علَيَّ حَفِظتُهُ، و إن كادَهُ جَميعُ خَلقي كِدتُ دُونَهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:خداوند متعال به داوود عليه السلام وحى فرمود: اين پيام را به قومت ابلاغ كن كه هيچ بنده اى از آنان نيست كه او را به فرمانبرى از خود فرمانش دهم و فرمانم ببرد، مگر اينكه بر من است تا او را در راه طاعت خود يارى رسانم. پس اگر از من چيزى بخواهد، به او عطا كنم و اگر مرا بخواند جوابش دهم و اگر به من پناه آورد، پناهش دهم و اگر از من بى نيازى بخواهد، او را بى نياز گردانم و اگر به من توكّل كند، او را حفظ و نگهدارى كنم و اگر همه آفريدگانم بر ضد او دسيسه كنند، من مكر خود را به سود او به كار برم.
۱.قصص الأنبياء: 198/251.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
عنه عليه السلام:قال داوودُ النبي عليه السلام: لَأعبُدَنَّ اللّهَ اليَومَ عِبادَةً و لَأقرَأنَّ قِراءةً لَم أفعَلْ مِثلَها قَطُّ! فدَخَلَ مِحرابَهُ ففَعَلَ، فلَمّا فَرَغَ مِن صَلاتهِ إذا هُو بِضِفدَعٍ في المِحرابِ، فقالَ لَهُ: يا داوودُ، أعجَبَكَ اليَومَ ما فَعَلتَ مِن عِبادَتِكَ و قِراءتِكَ؟ فقالَ: نَعَم، فقالَ: لا يُعجِبَنّكَ، فإنّي اُسَبِّحُ اللّهَ في كُلِّ لَيلَةٍ ألفَ تَسبيحَةٍ يَتشَعَّبُ لِي مَعَ كلِّ تَسبيحَةٍ ثَلاثَةُ آلافِ تَحميدَةٍ، و إنّي لَأكونُ في قَعرِ الماءِ فيُصَوِّتُ الطَّيرُ في الهَواءِ فأحسَبُهُ جائعا فأطفُو لَهُ علَى الماءِ لِيأكُلَني و ما لِي ذَنبٌ. ۱
امام صادق عليه السلام:داوود عليه السلام گفت: امروز خدا را چنان عبادتى كنم و چنان قرائتى بخوانم كه هرگز چنان نكرده باشم. پس به محراب خود رفت و چنان كرد [كه گفت]. چون نمازش را به پايان برد، ناگاه چشمش به قورباغه اى در محراب افتاد. آن قورباغه به او گفت: اى داوود! عبادت و قرائتى كه امروز به جاى آوردى تو را خوش آمد؟ گفت: آرى. قورباغه گفت: هرگز تو را به اعجاب وا ندارد؛ زيرا من در هر شب خداوند را هزار بار تسبيح مى گويم كه از هر تسبيحى سه هزار حمد و ستايش منشعب مى شود. گاه من در قعر آب هستم و پرنده اى در هوا آواز مى دهد و من به گمان اينكه او گرسنه است برايش روى آب مى آيم تا مرا بخورد بى آنكه گناهى كرده باشم.
۱.بحار الأنوار: 14/16/28.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام
بحار الأنوار:رُوِيَ أنّ داوودَ عليه السلام خَرَجَ مُصحِرا مُنفَرِدا، فأوحَى اللّهُ إلَيهِ: يا داوودُ، ما لِي أراكَ وَحدانِيّا؟ فقالَ: إلهي اشتَدَّ الشَّوقُ مِنّي إلى لِقائكَ، و حالَ بَيني و بَينَ خَلقِكَ. فأوحَى اللّهُ إلَيهِ: ارجِعْ إلَيهِم فإنّكَ إن تأتِني بعَبدٍ آبِقٍ اُثبِتْكَ في اللَّوحِ حَميدا. ۱
بحار الأنوار:روايت شده است كه داوود عليه السلام تنها به صحرا رفت. پس خداوند به او وحى فرمود: اى داوود! چه شده است كه تو را يكّه و تنها مى بينم؟ عرض كرد: الهى، شوق ديدارت در من بالا گرفته و ميان من و خَلقت جدايى افكنده است. خداوند به او وحى فرمود: به سوى آنان برگرد؛ زيرا اگر بنده گريز پايى را نزد من بياورى، تو را در لوح [افراد]ستوده ثبت مى كنم.
۱.. بحار الأنوار: 14/40/26.
کلیدواژهها داوودعلیه السلام