كسى كه مال خود را در ترازوى ديگرى مى بيند
3 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ أعظَمَ الحَسَراتِ يَومَ القِيامَةِ حَسرَةُ رجُلٍ كَسَبَ مالاً في غيرِ طاعَةِ اللّهِ، فوَرِثَهُ رجُلٌ فأنفَقَهُ في طاعَةِ اللّهِ سبحانَهُ، فدَخَلَ بهِ الجَنّةَ و دَخَلَ الأوّلُ بهِ النّارَ. ۱
امام على عليه السلام:بزرگترين حسرت ها در روز قيامت، حسرت مردى است كه مالى را از راه ناروا به دست آورَد و آن را براى مردى به ارث گذارَد و او آن را در راه طاعت خداى سبحان خرج كند و به سبب آن به بهشت رود و آن اوّلى به واسطه آن به دوزخ رود.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 429.
عنه عليه السلام:يا ابنَ آدمَ، كُنْ وَصِيَّ نَفسِكَ في مالِكَ، و اعمَلْ فيهِ ما تُؤثِرُ أن يُعمَلَ فيهِ مِن بَعدِكَ. ۱
امام على عليه السلام:اى فرزند آدم! تو خود وصىّ خويش در اموالت باش و با آن همان كن كه ترجيح مى دهى بعد از تو با آن چنان شود.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 254.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في قولهِ تعالى: «كذلكَ يُريهِمُ اللّهُ أعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيهِم» ۱ ـ: هُو الرّجُلُ يَدَعُ المالَ لا يُنفِقُهُ في طاعَةِ اللّهِ بُخلاً، ثُمّ يَموتُ فيَدَعُهُ لمَن يَعمَلُ بهِ في طاعَةِ اللّهِ أو في مَعصيَتِهِ، فإن عَمِلَ بهِ في طاعَةِ اللّهِ رآهُ في ميزانِ غيرِهِ فزادَهُ حَسرَةً و قد كانَ المالُ لَهُ، أو عَمِلَ بهِ في مَعصيَةِ اللّهِ (فهو) قَوّاهُ بذلكَ المالِ حتّى عُمِلَ بهِ في مَعاصي اللّهِ. ۲
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «اين چنين خدا كارهايشان را كه براى آنان مايه حسرت هاست، به ايشان مى نماياند» ـفرمود: او مردى است كه مال خود را از روى بخل در راه طاعت خدا خرج نمى كند و مى ميرد و آن را براى كسى باقى مى گذارد كه يا آن را در راه طاعت خدا به كار مى برد يا در راه معصيت او. اگر در راه طاعت او به كار برد [صاحب اصلى مال]مالى را كه از آن او بوده است، در ترازوى ديگرى مى بيند و بر حسرتش افزوده مى شود و اگر در راه معصيت خدا به كار بَرَد، او بوده كه با [به ارث گذاشتن]آن مال وى را تقويت كرده است تا آن را در راه نافرمانى خدا به كار برد [و اين هم بر حسرت او مى افزايد].