آن كه دشنام دهد، دشنام شنود

امام صادق عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: آيا شما را خبر ندهم كه كم شباهت ترين شما به من كيست؟ عرض كردند: چرا، اى پيامبر خدا. فرمود: ناسزا گوىِ بد دهنِ بد زبان.

امام صادق عليه السلام:دشنام گويى و بد زبانى و دريدگى، از [نشانه هاى] نفاق است.

امام صادق عليه السلام:بد زبانى از بى ادبى است و بى ادبى در آتش مى باشد.

امام صادق عليه السلام:هرگاه مؤمن به برادرش بگويد: اف بر تو، از ولايت و دوستى او خارج شود و هرگاه بگويد: تو دشمن من هستى، يكى از آن دو كافر شود. و خداوند از مؤمنى كه نسبت به مؤمن نيّت بد در دل داشته باشد، عملى را نپذيرد.

امام صادق عليه السلام:هر كس كه مردم از زبانش بترسند، در آتش باشد.

امام صادق عليه السلام:يكى از نشانه هاى شريكِ شيطان، كه ترديدى در آن نيست، اين است كه دشنام گو باشد و باكى نداشته باشد كه چه مى گويد و چه مى شنود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه كسى از تو چيزى مى داند و آن را به تو نسبت داد، تو آنچه را از او مى دانى به وى نسبت مده (اظهار مكن)، تا ثواب اين كار از آنِ تو باشد و گناهش از آنِ او.

امام على عليه السلام:هر كه بدگويى كند، بدگويى شنود و هر كه دشنام دهد، جواب شنود.

امام على عليه السلام:هر كه درباره مردم آن گويد كه خوش ندارند، مردم درباره اش چيزهايى بگويند كه نمى دانند (واقعيت ندارد).

امام زين العابدين عليه السلام:هر كه از عيبهايى كه مردم دارند سخن بگويد، مردم عيبهايى را كه ندارد به او نسبت دهند.