حدیث دربارهويژگيهاى فقيه

میزان الحکمه ج ۹، ص ۲۱۴، ح ۱۶۳۱۷

امام علی علیه‌السلام

ويژگيهاى فقيه

عنه عليه السلامـ في عَهدِهِ إلى محمّدِ بنِ أبي بكرٍ حينَ وَلاّهُ مصرَ ـ: إنّ أفضَلَ الفِقهِ الوَرَعُ في دِينِ اللّهِ و العَمَلُ بطاعَتِهِ، فعَلَيكَ بالتَّقوى في سِرِّ أمرِكَ و عَلانيَتِهِ. ۱

امام على عليه السلامـ در فرمان استاندارى خود به محمّد بن ابى بكر ـنوشت: برترين فقه، پارسايى داشتن در دين خدا و به كار بستن فرمان اوست. پس، بر تو باد رعايت تقوا در امور پنهان و پيدايت.

۱.شرح نهج البلاغة: 6/71.

کلیدواژه‌ها فقه ویژگیهای فقیه

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز بنده اى بر فقه (شناخت خود) از دينش نيفزود، مگر اين كه بر ميانه روى او در عملش افزوده گشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در فقاهت (دانايى) مرد همين بس كه خدا را عبادت كند، و در نادانى مرد همين بس كه به رأى خود مغرور باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى فقيهِ تمام عيار نباشد، مگر آن گاه كه خشم و كينش با مردم براى خدا باشد و مگر آن گاه كه احدى نزد او منفورتر از نفْس خودش، نباشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابوذر ـفرمود: آدمى فقيه كامل نشود، مگر آن گاه كه مردم در نظرش مانند مشتى شتر باشند و به بود و نبود آنها اهميتى ندهد و همچنان كه اگر شترى در كنار او باشد فرقى به حالش ندارد، وجود مردم نيز در او تغيير و تأثيرى ايجاد نكند. و با اين حال، وقتى به خودش برگردد بيشترين تحقير و بى اعتنايى را نسبت به نفس خويش، روا دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابوذر ـفرمود: آدمى فقيه كامل نباشد، مگر آن گاه كه مردم را در كنار خداوند متعال همانند مشتى شتر بيند و با اين حال، وقتى به خودش برگردد، بيش از همه نفْس خودش را حقير و بى مقدار شمارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى فقاهت (دين شناسى) آدمى اين است كه امور معيشتى خود را سامان دهد؛ و تحصيل آنچه زندگيت را سامان مى دهد دنيا دوستى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى فقاهتِ آدمى اين است كه سخنان بيهوده كمتر گويد.

بحار الأنوار:روايت شده است كه مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد تا حضرت به او قرآن بياموزد. چون پيامبر به اين آيه رسيد: «پس هر كس به اندازه ذره اى خوبى كند، آن را مى بيند و هر كس به اندازه ذره اى بدى كند [نيز] آن را مى بيند»، عرض كرد: «مرا بس است» و رفت. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اين مرد در حالى كه فقيه و فهميده شد بازگشت.