ستودن كسى به آنچه در او نيست

امام هادى عليه السلامـ به فردى كه در مدح و ستايش آن حضرت افراط بسيار كرد ـفرمود: مواظب باش! زيرا زيادى مدح و ستايش، باعث بدگمانى مى شود و چون مورد اعتماد برادرت قرار گرفتى، از تملّق دست بردار و حسن نيّت داشته باش.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى پسر مسعود! هرگاه مردم تو را ستودند و گفتند: روزها روزه مى گيرى و شب ها عبادت مى كنى، و تو چنان نبودى، شادمان مشو؛ زيرا خداوند متعال مى فرمايد: «البته گمان مبر كسانى كه بدانچه كرده اند شادمانى مى كنند و دوست دارند به آنچه نكرده اند ستايش شوند، قطعا گمان مبر كه براى آنان نجاتى از عذاب است. آنان را عذابى دردناك است».

امام على عليه السلام:مبادا كسى را به صفتى كه در او نيست، بستايى؛ زيرا كردارِ او، صفتِ او را چنان كه هست نشان مى دهد و دروغ تو را آشكار مى سازد.

امام على عليه السلام:كسى كه ديگرى را به آنچه ندارد بستايد [در واقع] او را مسخره مى كند.

امام على عليه السلام:كسى كه تو را به آنچه ندارى بستايد، تو را مسخره مى كند؛ چه آن كه همين شخص اگر به او احسان نكنى در نكوهش و هجو تو مى كوشد.

امام على عليه السلام:كسى كه بى جهت ستوده شود [در واقع]ريشخند شده است.

امام على عليه السلام:كسى كه تو را به آنچه ندارى بستايد، اگر عاقل باشى، اين كار [در واقع]نكوهش توست.

امام على عليه السلام:كسى كه تو را به آنچه ندارى مى ستايد، به آنچه هم در تو نيست نكوهشت مى كند.

امام على عليه السلام:از كسى كه تو را بى جهت مدح و ستايش مى كند، پرهيز كن؛ زيرا زود باشد كه بى جهت نيز [توسط او]بى حرمت و آبرو شوى.

امام على عليه السلام:در شگفتم از كسى كه از بدى او چيزى گفته مى شود كه مى داند در وجود او هست و با اين حال ناراحت مى شود! در شگفتم از كسى كه به خوبى اى ستوده مى شود كه مى داند در او نيست و با اين حال خوشحال مى شود!