حدیث دربارهپيامدهاى مجادله زياد

میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۵۰۹، ح ۱۸۹۴۴

امام علی علیه‌السلام

پيامدهاى مجادله زياد

عنه عليه السلام:جِماعُ الشَّرِّ اللَّجاجُ و كَثرَةُ المُماراةِ. ۱

امام على عليه السلام:كانون بدى ها، لجاجت و مجادله زياد است.

۱.غرر الحكم: 4795.

کلیدواژه‌ها مجادله پیامدهای مجادله زیاد

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام صادق عليه السلام:هر كس با شخص خردمند مجادله كند او را [از خود] دور گرداند و هر كس با نابخرد مجادله كند، او را به هلاكت افكند.

امام صادق عليه السلام:ورقة بن نوفل هرگاه نزد خديجه دخت خويلد عليها السلام مى رفت، به او سفارش مى كرد: اى دختر برادرم! با نادان و دانا مجادله مكن؛ زيرا اگر با نادان مجادله كنى، تو را مى آزارد و اگر با دانا مجادله كنى، دانش خود را از تو دريغ مى دارد.

امام رضا عليه السلام:با دانايان هرگز مجادله مكن؛ زيرا تو را مى رانند و با نابخردان هرگز مجادله مكن؛ زيرا با تو نادانى مى كنند.

امام على عليه السلام:سبب دشمنى و كينه توزى، مجادله زياد است.

امام على عليه السلام:كسى كه زياد مجادله كند، از خطا ايمن نماند.

امام على عليه السلام:با وجود مجادله زياد، دوستى و محبّت جايى ندارد.

امام على عليه السلام:كسى كه به ناحق مجادله بسيار كند، كورى او از [درك] حق دوام يابد.

امام على عليه السلام:شك بر چهار پايه استوار است: بر مجادله و وحشت و ترديد و خود باختگى. كسى كه مجادله را شيوه خود گرداند، شبش صبح نشود (از تاريكى شكّ به روشنايى يقين نرسد).