حدیث دربارهميانه روى در پوشاك
عنه عليه السلام:و لَقد دَخَلَ موسى بنُ عِمرانَ و مَعهُ أخوهُ هارونُ عليهما السلام على فِرعَونَ، و علَيهِما مَدارِعُ الصُّوفِ، و بأيدِيهِما العِصِيُّ، فشَرَطا لَهُ ـ إن أسلَمَ ـ بَقاءَ مُلكِهِ، و دَوامَ عِزِّهِ.
فقالَ: أ لا تَعجَبونَ مِن هذَينِ يَشرِطانِ لِي دَوامَ العِزِّ و بَقاءَ المُلكِ، و هُما بما تَرَونَ مِن حالِ الفَقرِ و الذّلِّ، فهَلاّ اُلقِيَ علَيهِما أساوِرَةٌ مِن ذَهَبٍ؟! إعظاما للذّهَبِ و جَمعِهِ، و احتِقارا للصُّوفِ و لُبسِهِ! ۱
امام على عليه السلام:موسى بن عمران و برادرش هارون، در حالى كه جُبّه پشمى بر تن و چوبدستى در دست داشتند، بر فرعون وارد شدند و با او شرط كردند كه اگر تسليم شود، پادشاهيش برجا و عزّت و قدرتش پايدار ماند.
فرعون گفت: آيا شما از اين دو نفر تعجب نمى كنيد كه با اين فقر و پريشانى كه در آنها مى بينيد براى استمرار قدرت و بقاى پادشاهى من شرط تعيين مى كنند؟ پس چرا دستبندهاى زرّين به دست آنها آويخته نيست؟ اين سخن او از آن رو بود كه به زر و زر اندوزى اهميت مى داد و پشمينه و پشمينه پوشى را پست مى شمرد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 192.