حدیث دربارهتكليف
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ سبحانَهُ أمَرَ عِبادَهُ تَخييرا، و نَهاهُم تَحذيرا، و كَلَّفَ يَسيرا، و لم يُكَلِّفْ عَسيرا، و أعطى علَى القَليلِ كثيرا، و لم يُعصَ مَغلوبا، و لم يُطَعْ مُكرَها، و لم يُرسِلِ الأنبياءَ لَعِبا، و لم يُنزِلِ الكتابَ لِلعِبادِ عَبَثا، و لا خَلَقَ السماواتِ و الأرضَ و ما بَينَهُما باطِلاً: «ذلكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيلٌ للّذينَ كَفَرُوا مِنَ النّارِ» ۱. ۲
امام على عليه السلام:خداوند سبحان، بندگان خود را فرمان داده است، حال آنكه آنان مختارند و بازشان داشته است براى اين كه به آنان هشدار داده باشد و تكليف آسان فرموده و تكليف دشوار نداده است و كار اندك را پاداش فراوان مى دهد، نه با زور نافرمانى مى شود و نه با اكراه و اجبار فرمانبرى. پيامبران را از سر بازيچه نفرستاد و براى بندگان بيهوده كتاب آسمانى نازل نكرد و آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به باطل نيافريد «اين گمان كسانى است كه كفر ورزيدند. پس واى بر كافران از آتش».