تكليف
3 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:اِعلَمُوا أنّ ما كُلِّفتُم بهِ يَسيرٌ، و أنّ ثَوابَهُ كثيرٌ، و لو لم يَكُن فيما نَهَى اللّهُ عَنهُ مِن البَغيِ و العُدوانِ عِقابٌ يُخافُ لَكانَ في ثَوابِ اجتِنابِهِ ما لا عُذرَ في تَركِ طَلَبِهِ. ۱
امام على عليه السلام:بدانيد كه آنچه بدان مكلّف شده ايد، اندك و ثوابش بسيار است. اگر براى ستم و تجاوز كه خداوند از آنها نهى فرموده است كيفرى ترسناك هم نبود، باز پاداش خوددارى از آنها چندان بزرگ است كه در ترك آنها بهانه اى نيست.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 51.
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ سبحانَهُ أمَرَ عِبادَهُ تَخييرا، و نَهاهُم تَحذيرا، و كَلَّفَ يَسيرا، و لم يُكَلِّفْ عَسيرا، و أعطى علَى القَليلِ كثيرا، و لم يُعصَ مَغلوبا، و لم يُطَعْ مُكرَها، و لم يُرسِلِ الأنبياءَ لَعِبا، و لم يُنزِلِ الكتابَ لِلعِبادِ عَبَثا، و لا خَلَقَ السماواتِ و الأرضَ و ما بَينَهُما باطِلاً: «ذلكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيلٌ للّذينَ كَفَرُوا مِنَ النّارِ» ۱. ۲
امام على عليه السلام:خداوند سبحان، بندگان خود را فرمان داده است، حال آنكه آنان مختارند و بازشان داشته است براى اين كه به آنان هشدار داده باشد و تكليف آسان فرموده و تكليف دشوار نداده است و كار اندك را پاداش فراوان مى دهد، نه با زور نافرمانى مى شود و نه با اكراه و اجبار فرمانبرى. پيامبران را از سر بازيچه نفرستاد و براى بندگان بيهوده كتاب آسمانى نازل نكرد و آسمانها و زمين و آنچه را ميان آنهاست به باطل نيافريد «اين گمان كسانى است كه كفر ورزيدند. پس واى بر كافران از آتش».
عنه عليه السلام:اعلَمُوا أنّهُ لن يَرضى عَنكُم بشيءٍ سَخِطَهُ على مَن كانَ قَبلَكُم، و لن يَسخَطَ علَيكُم بشيءٍ رَضِيَهُ ممَّن كانَ قَبلَكُم، و إنّما تَسيرُونَ في أثرٍ بَيِّنٍ، و تَتَكلَّمونَ بِرَجعِ قَولٍ قد قالَهُ الرِّجالُ مِن قَبلِكُم. ۱
امام على عليه السلام:بدانيد كه خداوند آنچه را بر پيشينيان شما نپسنديده، بر شما نيز هرگز نخواهد پسنديد و آنچه را بر آنان پسنديده هرگز براى شما ناپسند نخواهد دانست. بلكه شما [همگى]در پى نشانه اى آشكار حركت مى كنيد و آنچه مى گوييد، بازتاب سخنانى است كه پيشينيان شما گفته اند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 183.