حدیث دربارهگناهى كه هيچ كفّاره اى ندارد!

میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۱۵۶، ح ۱۷۸۵۰

امام علی علیه‌السلام

گناهى كه هيچ كفّاره اى ندارد!

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مِن كَفّاراتِ الذُّنوبِ العِظامِ إغاثَةُ المَلهوفِ و التَّنفيسُ عنِ المَكروبِ. ۱

امام على عليه السلام:از جمله كفّاره هاى گناهان بزرگ، فريادرسى ستمديده و شاد كردن غمناك است.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 24.

کلیدواژه‌ها کفاره گناهی که هیچ کفاره ای ندارد

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام صادق عليه السلام:كفّاره كار [براى] سلطان، رفع مشكلات و نيازهاى برادران است.

امام صادق عليه السلام:كفّاره خنده اين است كه بگويى: خدايا! بر من خشم مگير.

امام صادق عليه السلام:كفّاره مجالس اين است كه هنگام برخاستن از آنها بگويى: «سبحان ربّك ربّ العزّة عمّا يصفون و سلام على المرسلين و الحمد للّه ربّ العالمين؛ منزه است پروردگار تو، پروردگار شكوهمند، از آنچه وصف مى كنند. و درود بر فرستادگان و ستايش ويژه خداوند، پروردگار جهانيان است».

امام كاظم عليه السلام:هر كه براى نماز مغرب وضو بگيرد، اين وضوى او كفّاره گناهان روز اوست، مگر گناهان كبيره.

امام صادق عليه السلام:اگر مُحرم اشتباهاً صيد كند، بايد كفّاره بدهد و اگر براى بار دوم نيز اشتباهاً صيد كند، باز بر او كفّاره است و تا هر وقت اشتباهاً صيد كند، كفّاره بايد بدهد و اگر عمداً صيد كند [براى بار اوّل]، بر عهده او كفّاره است و اگر براى دوّمين بار عمدا صيد كند، از شمار كسانى است كه خداوند از او انتقام مى گيرد و كفّاره بر عهده اش نيست.

وسائل الشيعهـ به نقل از حلبى ـ: امام صادق عليه السلام در پاسخ به سؤال درباره كسى كه در حال احرام صيدى كند فرمود: بايد كفّاره بدهد. عرض كردم: اگر براى بار دوم صيد كند؟ فرمود: اگر دوباره صيد كند، كفّاره اى بر او نيست [و از او پذيرفته نمى شود]و در شمار كسانى است كه خداوند عزّ و جلّ [درباره آنها]فرموده است: «و هر كه [بدان]باز گردد، پس خدا از او انتقام مى گيرد». اين دو روايت در بيان اين نكته مشتركند كه آيه شريفه، كفّاره را براى مُحرمانى قرار داده كه يا به اشتباه، صيد كرده اند و يا فقط يك بار به صورت عمد مرتكب اين گناه شده اند. و بيشتر از اين، چنان گناه سنگينى دارد كه كفّاره ياراى سبك كردن آن را ندارد و بلكه گنه كار عقوبت آن را بايد در سراى آخرت تحمّل نمايد.