حدیث دربارهعلّت تكبّر

میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۲۵، ح ۱۷۳۸۳

امام صادق علیه‌السلام

علّت تكبّر

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:ما مِن رَجُلٍ تَكَبَّرَ أو تَجَبَّرَ إلا لِذِلَّةٍ وَجَدَها في نفسِهِ. ۱

امام صادق عليه السلام:هيچ مردى تكبّر يا گردن فرازى نكرد، مگر به سبب احساس خوارى و حقارتى كه در خود يافت.

۱.الكافي: 2/312/17.

کلیدواژه‌ها تکبر علت تکبر

احادیث دیگر این موضوع

۷

امام زين العابدين عليه السلام:ميان سلمان فارسى رحمه الله و مردى بگو مگويى شد. آن مرد به سلمان گفت: مگر تو كه هستى اى سلمان؟ سلمان گفت: آغاز من و تو، هر دو، نطفه اى نجس بود و فرجام من و تو لاشه اى گنديده است و چون روز قيامت شود و ترازوها نصب گردد هر كس ترازوى اعمالش سنگين باشد، او شريف است و هر كس ترازويش سبك باشد، او فرومايه است.

امام باقر عليه السلام:در شگفتم از متكبّرِ خود ستاى، حال آن كه از نطفه اى آفريده شده و به لاشه اى تبديل مى شود و در اين فاصله نمى داند كه با او چه مى شود.

امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال مولايمان حضرت صادق عليه السلام از [حكمت دفع]مدفوع [از انسان] ـفرمود: براى تحقير آدميزاد است، تا او كه با خود مدفوعش را حمل مى كند، تكبّر نورزد.

امام على عليه السلام:هر متكبّرى، حقير است.

امام على عليه السلام:تكبّر نورزد، مگر كسى كه پست است.

امام على عليه السلام:تكبّر نورزد، مگر شخص فرومايه بى نام و نشان.

امام صادق عليه السلام:هيچ كس نيست كه تكبّر ورزد، مگر بر اثر خوارى و حقارتى كه در خود مى يابد.