سرگرمى مؤمن
3 حدیث
بحار الأنوار عن صَفوانِ الجمّالِ:سألتُ أبا عبدِ اللّهِ عليه السلام عن صاحِبِ هذا الأمر، قالَ: صاحِبُ هذا الأمرِ لا يَلهو و لا يَلعَبُ. و أقبَلَ أبو الحسنِ و هُو صَغيرٌ و مَعهُ بُهمَةٌ عَناقٌ مَكّيَةٌ و يقولُ لَها: اسجُدي لِرَبِّكِ، فأخَذَهُ أبو عبدِ اللّهِ عليه السلام و ضَمَّهُ إلَيهِ و قالَ: بأبي أنتَ و اُمّي، مَن لا يَلهو و لا يَلعَبُ. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از صفوان جمال ـ: از امام صادق عليه السلام از دارنده مقام امامت سؤال كردم. حضرت فرمود: دارنده اين مقام سرگرمى و بازى نمى كند. در اين هنگام ابو الحسن، موسى، كه كودك بود وارد شد. او با خود بزغاله اى مكّى داشت و مرتب به او مى گفت: پروردگارت را سجده كن. حضرت صادق عليه السلام او را در آغوش كشيد و فرمود: پدر و مادرم فداى كسى كه سرگرمى و بازى نمى كند.
۱.بحار الأنوار: 48/19/27.
مجمع البيان:از معمر نقل شده كه گفت: كودكان به يحيى [نبى] گفتند: بيا با هم بازى كنيم. يحيى گفت: ما، براى بازى آفريده نشده ايم. از اين جاست كه خداوند درباره او فرموده است: «و از كودكى به او حكمت داديم». اين مطلب از حضرت رضا عليه السلام روايت شده است.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:كُلُّ لَهوِ المؤمنِ باطِلٌ إلاّ في ثلاثٍ: في تأديبِهِ الفَرَسَ، و رَميِهِ عَن قَوسِهِ، و مُلاعَبَتِهِ امرأتَهُ، فإنّهُنَّ حَقٌّ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گونه سرگرمى براى مؤمن نادرست است، مگر در سه كار: در تربيت اسب، تيراندازى با كمانش و بازى و شوخى با همسرش؛ زيرا اين سه كار، حقّ است.
۱.الكافي: 5/50/13.