دنيا خيانت پيشه، فريبنده، نيرنگباز و حيله گر است
5 حدیث
الإمام عليّ عليه السلام:اِحذَرُوا الدُّنيا؛ فَإِنَّها غَدّارَةٌ غَرّارَةٌ خَدوعٌ، مُعطِيَةٌ مَنوعٌ، ومُلبِسَةٌ نَزوعٌ. ۱
امام على عليه السلام:از دنيا حذر كنيد؛ (چرا كه خيانتكار، فريبنده، حيله گر، عطاكننده و دريغ ورزنده، و پوشاننده و برهنه كننده است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 230، بحار الأنوار: ج 73 ص 83 ح 46.
عنه عليه السلام:اِحذَروا هذِهِ الدُّنيَا الخَدّاعَةَ الغَرّارَةَ، الَّتي قَد تزََيَّنَت بِحُلِيِّها، وفَتَنَت بِغُرورِها، وغَرَّت بِآمالِها، وتَشَوَّفَت لِخُطّابِها، فَأَصبَحَت كَالعَروسِ المَجلُوَّةِ، وَالعُيونُ إلَيها ناظِرَةٌ، وَالنُّفوسُ بِها مَشغوفَةٌ، وَالقُلوبُ إلَيها تائِقَةٌ، وهِيَ لاِءَزواجِها كُلِّهِم قاتِلَةٌ، فَلاَ الباقي بِالماضي مُعتَبِرٌ، ولاَ الآخِرُ بِسوءِ أثَرِها عَلَى الأَوَّلِ مُزدَجِرٌ، ولاَ اللَّبيبُ ۱ فيها بِالتَّجارِبِ مُنتَفِعٌ. ۲
امام على عليه السلام:از اين دنياى حيله گر فريبنده، بر حذر باشيد؛ دنيايى كه خويشتن را با زيورهايش آراسته، و با فريبايى اش مفتون مى سازد، و با آرزوهايش مى فريبد، و براى خواستگارانش خودآرايى مى كند، و همچون عروس نقاب بركشيده اى شده است كه چشم ها بدو خيره گشته، و جان ها شيدايش شده، و دل ها شيفته اش گرديده اند، و در حالى كه او قاتل همه شوهران خويش است، نه شوهران آينده از شوهران گذشته عبرت مى گيرند، و نه بدرفتارى او با اوّلى، عامل بازدارنده آخرى است، و نه خردمند از اين تجربه ها سود مى برد.
عنه عليه السلام:إنَّ الدُّنيا خَدّاعَةٌ صَرّاعَةٌ، مَكّارَةٌ غَرّارَةٌ سَحّارَةٌ، أنهارُها لامِعَةٌ، وثَمَراتُها يانِعَةٌ، ظاهِرُها سُرورٌ، وباطِنُها غُرورٌ، تَأكُلُكُم بِأَضراسِ المَنايا، وتُبيرُكُم ۱ بِإِتلافِ الرَّزايا، لَهُم بِها أولادُ المَوتِ، وآثَروا زينَتَها فَطَلَبوا رُتبَتَها.
دارَت عَلَيكُم بِصُروفها، ورَمَتكُم بِسِهامِ حُتوفِها ۲، فَهِيَ تَنزِعُ أرواحَكُم نَزعا، وأنتُم تَجمَعونَ لَها جَمعا، لِلمَوتِ تولَدونَ، وإلَى القُبورِ تُنقَلونَ، وعَلَى التُّرابِ تُنَوَّمونَ، وإلَى الدّودِ تُسَلَّمونَ، وإلَى الحِسابِ تُبعَثونَ. ۳
امام على عليه السلام:دنيا، حيله گر است و به خاك افكن و نيرنگباز و فريبنده و افسونگر. جويبارهايش درخشان، و ميوه هايش رسيده اند و ظاهرش خوش، و باطنش پوچ است. با دندان هاى مرگ، شما را مى خورد، و با بلاهاى ويرانگرش نابودتان مى كند. مردم در دنيا براى مرگ، زاده مى شوند، با اين حال، زينت دنيا را برگزيدند و جاه آن را طلبيدند.
نادان مردى است آن مرد كه شيفته لذّت هاى دنيا شد، و به شادى آن دل خوش كرد، و از خيانت آن آسوده خاطر گشت. دنيا با مصيبت هايش شما را در ميان گرفته، و با تيرهاى مرگش شما را نشانه رفته است. او پيوسته جان هاى شما را مى ستاند و شما پيوسته براى او [ثروت] گرد مى آوريد. براى مرگ، زاده مى شويد، و به سوى گورها مى برندتان، و در بستر خاك مى خوابانندتان، و به دست كِرم ها مى سپارندتان، و
امام على عليه السلام:هر كه زيور دنيا، او را خوش آيد، فريب ها [ى دنيا [اختياردار او خواهند گشت.
بحار الأنوار ـ في ذِكرِ صُحُفِ إدريسَ عليه السلام ـ:الصَّحيفَةُ الثّانِيَةُ وَالعِشرونَ «صَحيفَةُ الدُّنيا»: تَفَكَّروا في هذِهِ الدُّنيَا الَّتي تَفتِنُ بِزِبرِجِ زَخاريفِها، وتَخدَعُ بِحَلاوَةِ تَصاريفِها، ولَذّاتُها شَبيهَةٌ بِنَورِ ۱ الوَردِ المَحفوفِ بِالشَّوكِ الكَثيرِ، فَهُوَ مادامَ زاهِرا يَروقُ العُيونَ ويَسُرُّ النُّفوسَ، وهُوَ مَعَ ذلِكَ مُمتَنِعٌ بِالشَّوكِ المُقَرِّحِ يَدَ مُتَناوِلِهِ، فَإِذا مَضَت ساعاتٌ قَليلَةٌ، اِنتَثَرَ الزَّهرُ وبَقِيَ الشَّوكُ، كَذلِكَ الدُّنيَا الخائِنَةُ الفانِيَةُ، فَإِنَّ حَياتَها مُتَعَقَّبٌ بِالمَوتِ، وشَبابَها صائِرٌ إلَى الهَرَمِ، وصِحَّتَها مَحفوفَةٌ بِالمَرَضِ، وغِناها مَتبوعٌ بِالفَقرِ، ومُلكَها مَعرَضٌ لِلزَّوالِ، وعِزَّها مَقرونٌ
بحار الأنوار ـ در يادكرد صُحُف ادريس عليه السلام ـ:صحيفه بيست و دوم، «صحيفه دنيا»ست: انديشه كنيد درباره اين دنيايى كه با زيورهايش مفتون مى سازد، و با شيرين كارى هايش مى فريبد، و لذّت هايش به غنچه گُلى مى ماند كه خار بسيار، آن را در ميان گرفته است. چنين گُلى، تا زمانى كه شاداب است، چشم نواز و جان افزاست، و با اين حال، در ميان خارهايى است كه دستِ چيننده اش را زخم مى كنند. و چون اندك ساعاتى بگذرد، گل، پرپر مى شود و خار مى ماند.
دنياى خيانت پيشه ناپايدار نيز چنين است. زندگى اش مرگ در پى دارد، جوانى اش به پيرى مى انجامد، سلامتش با بيمارى، در ميان گرفته شده است، دارايى اش نادارى در پى دارد، مُلكش در معرض زوال است، عزّتش با ذلّت همراه است، خوشى هايش با ناخالصى ها آميخته است، خواهش هايش آميخته با