حدیث دربارهاندوه

دنیا و آخرت ج ۱، ص ۴۲۵، ح ۶۸۴

امام علی علیه‌السلام

الإمام عليّ عليه السلام:لِلمُستَحلي لَذَّةَ الدُّنيا غُصَّةٌ. ۱

امام على عليه السلام:كسى كه لذّت دنيا را شيرين بشمرد، اندوه به سراغش مى آيد.

۱.غرر الحكم: ح 7333، عيون الحكم والمواعظ: ص 404 ح 6823.

کلیدواژه‌ها اندوه دنیای نکوهیده زیان های دنیادوستی

احادیث دیگر این موضوع

۶

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنياخواهى، گرفتگى و اندوه را زياد مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا مايه سرگرمى دل و تن [و غافل داشتن آنها از آخرت [است. خداوند از مردم دنيا درباره نعمت هاى حلالى كه برخوردار بوده اند، بازخواست مى كند، چه رسد به برخوردارى آنان از نعمت هاى حرام دنيا.

امام على عليه السلام:برخورداران از دنيا، دل هايشان مى گريد، اگرچه [به ظاهر] شاد باشند، و از خويشتن سخت در خشم اند، اگرچه براى آنچه از دنيا روزى داده شده اند، مورد غبطه ديگران باشند. دنيا، فناپذير است و بقايى ندارد، و آخرت، ماندگار است و فنا نمى پذيرد. دنيا رو به آخرت دارد، و آخرت، پناهگاه دنياست.

امام على عليه السلام ـ در بيان زيان هاى دنيادوستى ـ:آن كه دل باخته دنيا شود، دنيا اندرون او را آكنده از اندوه ها (نگرانى ها) مى كند كه در سويداى دلش به رقص در مى آيند. اندوهى او را به خود مشغول مى سازد، و غصّه اى اندوهگينش مى كند، تا آن كه گلويش گرفته، شاه رگ هايش از كار مى افتند و در گوشه اى افكنده مى شود. خداوند، به آسانى نابودش مى كند، و دوستان، به راحتى در گورش مى افكنند.

امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ: تفو بر دنيا و اسباب آن/ كه براى غم و اندوه آفريده شده است غم هايش دمى پايان نمى گيرند/نه براى شاه و نه براى رعيّت.

امام صادق عليه السلام:هر كه به دنيا دل بسته شود، دلش به سه چيز بسته مى شود: اندوه پايان ناپذير، آرزوى دست نيافتنى، و اميد نارسيدنى.