حدیث دربارهاندوه
عنه عليه السلام:المُستَمتِعونَ بِالدُّنيا تَبكي قُلوبُهُم وإن فَرِحوا، ويَشتَدُّ مَقتُهُم لاِءَنفُسِهِم وإنِ اغتُبِطوا بِبَعضِ ما مِنها رُزِقوا.
الدُّنيا فانِيَةٌ لا بَقاءَ لَها، وَالآخِرَةُ باقِيَةٌ لا فَناءَ لَها. الدُّنيا مُقبِلَةٌ إلَى الآخِرَةِ، وَالآخِرَةُ مَلجَأُ الدُّنيا. ۱
امام على عليه السلام:برخورداران از دنيا، دل هايشان مى گريد، اگرچه [به ظاهر] شاد باشند، و از خويشتن سخت در خشم اند، اگرچه براى آنچه از دنيا روزى داده شده اند، مورد غبطه ديگران باشند.
دنيا، فناپذير است و بقايى ندارد، و آخرت، ماندگار است و فنا نمى پذيرد. دنيا رو به آخرت دارد، و آخرت، پناهگاه دنياست.
۱.مطالب السؤول: ص 52؛ بحار الأنوار: ج 78 ص 21 ح 82.