حدیث دربارهسراى نابودى
تنبيه الخواطر:رُوِيَ أنَّ سُلَيمانَ بنَ داوودَ عليه السلام مَرَّ في مَوكِبِهِ وَالطَّيرُ تُظِلُّهُ، وَالجِن وَالإِنس عَن يَمينِهِ وعَن شِمالِهِ ـ قالَ: ـ فَمَرَّ بِعابِدٍ مِن عُبّادِ بَني إسرائيلَ، فَقالَ: وَاللّهِ يَابنَ داوود، لَقَد آتاكَ اللّهُ مُلكا عَظيما! قالَ: فَسَمِعَهُ سُلَيمان عليه السلام فَقالَ: لَتَسبيحَةٌ في صَحيفَةِ مُؤمِنٍ خَيرٌ مِمّا اُعطِيَ ابنُ داوودَ، وإنَّ ما اُعطِيَ ابنُ داوودَ يَذهَبُ وَالتَّسبيحَةُ تَبقى. ۱
تنبيه الخواطر:روايت شده است كه سليمان بن داوود عليهماالسلام با گروه همراه خود مى رفت، در حالى كه پرندگان بر او سايه افكنده بودند و جنّيان و آدميان، از راست و چپ او حركت مى كردند. بر عابدى از عابدان بنى اسرائيل گذشت. عابد گفت: اى پور داوود! به خدا سوگند كه خداوند، سلطنت با عظمتى به تو عطا كرده است.
سليمان عليه السلام كه سخن او را شنيد، گفت: «يك ذكر سبحان اللّه در كارنامه مؤمن، بهتر از آن چيزى است كه به پورِ داوود داده شده است؛ زيرا آنچه به پور داوود داده شده، مى رود و ذكر تسبيح مى مانَد».
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 129، بحار الأنوار: ج 14 ص 83 ح 27؛ إحياء علوم الدين: ج 3 ص 300.