حدیث دربارهفريفته شدن به دنيا

عيسى عليه السلام:وَيلٌ لِصاحِبِ الدُّنيا كَيفَ يَموتُ ويَترُكُها، ويَأمَنُها وتَغُرُّهُ، ويَثِقُ بِها وتَخذُلُهُ. وَيلٌ لِلمُغتَرّينَ كَيفَ رَهَقَهُم ما يَكرَهونَ وفارَقَهم ما يُحِبّونَ، وجاءَهُم ما يوعَدونَ. ۱
عيسى عليه السلام:بيچاره دنيادار، كه مى ميرد و دنيا را رها مى كند، به دنيايى اطمينان مى كند كه او را مى فريبد و به دنيايى اعتماد مى كند كه او را فرو مى گذارد [و به موقع، يارى اش نمى كند]. بيچاره اين گول خوردگان، كه آنچه دوست ندارند، به آنان مى رسد و آنچه دوست دارند، از ايشان جدا مى شود و آنچه به ايشان وعده داده مى شود، به سراغشان مى آيد.
۱.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 132، التحصين لابن فهد: ص 29 ح 49 وفيه «أتتهم» بدل «رهقهم»، المحجّة البيضاء: ج 5 ص 358 وفيه «ألزمهم» بدل «رهقهم»، بحار الأنوار: ج 14 ص 328 ح 54 وراجع الأمالي للمفيد: ص 209 ح 43 وعدّة الداعي: ص 96.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام على عليه السلام ـ در هنگام تلاوت آيه «اى انسان! چه چيز تو را به پروردگار كريمت بيهوده اميدوار ساخت؟» ـ:به راستى مى گويم، دنيا تو را فريب نداد؛ بلكه تو به آن فريفته شدى. دنيا به تو پندها [و درس هاى عبرت آموز] داد و عادلانه و يكسان (همانند ديگران) آگاهت ساخت و به آنچه تو را وعده مى دهد، از قبيل: رسيدن رنج و درد به جسمت و كاستى يافتن نيرويت، راستگوتر و وفادارتر از آن است كه به تو دروغ بگويد يا فريبت بدهد. دنيا، راهنماهاى بسيار دارد، امّا تو بدانها بدگمانى و خبرهاى راست فراوان دارد، ليكن تو دروغشان مى پندارى. اگر دنيا را در خانه هاى بر باد رفته و منزلگاه هاى تهى گشته [از سكنه] بكاوى، آن را در نيكو اندرزدهى و پندِ رسا دادن، چونان يار دلسوز و سخت علاقه مند به خود، خواهى يافت! [دنيا] نيكو سرايى است براى كسى كه آن را سراى [ماندگارىِ] خود نداند و خوب منزلگاهى است براى كسى كه در آن منزلگاه، وطن نگزيند. نيك بختانِ به دنيا، فردا [ى قيامت] آنان اند كه امروز از آن گريزان اند.