حدیث دربارهدعا براى رفاه در زندگى

الكافي عن عبد الرّحمن بن سَيابَة:قُلتُ لاِءَبي عَبدِ اللّه عليه السلام: أدعو وأنا ساجِدٌ؟ فَقالَ: نَعَم، فَادعُ لِلدُّنيا وَالآخِرَةِ، فَإِنَّهُ رَبُّ الدُّنيا وَالآخِرَةِ. ۱

الكافى ـ به نقل از عبدالرحمان بن سَيابه ـ:به امام صادق عليه السلام گفتم: در حال سجده دعا كنم؟ فرمود: «آرى. براى دنيا و آخرت، دعا كن؛ زيرا كه او خداوندگار دنيا و آخرت است».

۱.الكافي: ج 3 ص 323 ح 6، تهذيب الأحكام: ج 2 ص 299 ح 1207 وفيه «أدعو اللّه» بدل «أدعو».

کلیدواژه‌ها دنیا اهمیت دنیا و نقش آن در ساختن آخرت دعا برای رفاه در زندگی

احادیث دیگر این موضوع

صحيح البخارى ـ به نقل از اَنـَس ـ:بيشترين دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله اين بود: «بار خدايا، اى پروردگار ما! در دنيا به ما نيكى، و در آخرت نيز نيكى عطا فرما، و ما را از عذاب آتش، نگه دار.

امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند: «اى پروردگار ما! در دنيا به ما نيكى دِه و در آخرت نيز نيكى» ـ: [يعنى] خشنودى خدا و بهشت در آخرت، و اخلاق خوش در دنيا.

الكافى ـ به نقل از عبد اللّه بن سنان ـ:امام صادق عليه السلام فرمود: «مستحب است كه ميان رُكن و حَجَر بگويى: بار خدايا! در دنيا به ما نيكى، و در آخرت نيز نيكى عطا فرما، و ما را از عذاب آتش، نگه دار». امام عليه السلام فرمود: «فرشته اى گماشته شده مى گويد: آمين!».

صحيح مسلم ـ به نقل از ابو هريره ـ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هميشه مى فرمود:بار خدايا! دين مرا كه مايه نگهدارى كار من است، برايم اصلاح فرما و دنيايم را نيز كه زندگى من در آن است، برايم اصلاح كن.

الأمالى طوسى ـ به نقل از ابو برده اَسلَمى از پدرش ـ:پيامبر خدا، پس از خواندن نماز صبح، با صداى بلند، طورى كه يارانش بشنوند، سه بار مى گفت: «بار خدايا»! دين مرا كه مايه مصونيت من قرارش داده اى، برايم اصلاح فرما». سه بار مى گفت: «بار خدايا! دنياى مرا كه معاش مرا در آن قرار داده اى، برايم اصلاح فرما». سه بار مى گفت: «بار خدايا! آخرت مرا كه بازگشتم را به آن قرار داده اى، اصلاح كن». سه بار مى گفت: «بار خدايا! من از خشم تو به خشنودى تو پناه مى برم، و از كيفر تو به گذشتت پناه مى برم». سه بار هم مى گفت: «بار خدايا! من از تو به تو پناه مى برم. آنچه را تو عطا كنى، چيزى مانعش نمى شود، و آنچه را تو ندهى، كس نمى تواند عطايش كند، و توانگرىِ توانگر در برابر توبه به كارش نمى آيد».

صحيح مسلم ـ به نقل از مالك از پدرش ـ:مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا! وقتى از پروردگارم درخواست مى كنم، چگونه بگويم؟ فرمود: «بگو: بار خدايا! مرا بيامرز، و به من رحم كن، و عافيتم بخش و روزى ام ده»، و بجز انگشت شصت، بقيه انگشتانش را جمع كند؛ چون اينها، دنيا و آخرت را براى تو جمع مى كند.

مسند أبى يعلى ـ به نقل از اَنـَس ـ:پيامبر خدا، هرگاه سه روز فردى از برادرانش را نمى ديد، جوياى او مى شد؛ اگر [در شهر] نبود، برايش دعا مى كرد؛ اگر [در شهر [بود، به ديدارش مى رفت و اگر بيمار بود، به عيادتش مى رفت. يك بار، سه روز مردى از انصار را نديد، جوياى حال او شد. گفته شد: اى پيامبر خدا! از نزد او كه آمديم، مثل يك جوجه شده بود و هرچه مى خورد، دفع مى كرد. پيامبر خدا به عدّه اى از يارانش فرمود: «از برادرتان عيادت كنيد». ما به همراه پيامبر خدا به عيادت او رفتيم. ابو بكر و عمر هم در آن جمع بودند. چون بر او در آمديم، ديديم همان گونه است كه به ما گفته شده بود. پيامبر خدا فرمود: «حالت چگونه است؟». گفت: هرچه مى خورم، دفع مى كنم. فرمود: «چرا به اين روز افتادى؟». گفت: اى پيامبر خدا! روزى به تو برخوردم. مشغول خواندن نماز مغرب بودى و من هم به تو اقتدا كردم و سوره: «الْقَـارِعَةُ * مَا الْقَارِعَةُ» تا آخرش «نَارٌ حَامِيَةُم» را قرائت مى كردى. من گفتم: خدايا! اگر گناهى دارم كه به واسطه آن، مرا در آخرت عذاب خواهى كرد، كيفر آن را در همين دنيا به من بچشان. اين بلا بر من آمد كه مى بينى. پيامبر خدا فرمود: «بد چيزى گفته اى. چرا از خدا درخواست نكردى كه در دنيا و در آخرت به تو نيكى دهد و از عذاب آتش، نگاهت دارد؟!». پس، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود كه اين گونه دعا كند. آن مرد هم چنان دعا كرد. و پيامبر صلى الله عليه و آله نيز همين گونه دعا كرد و او سرِحال شد و از جا برخاست، چنان كه گويى بند از پايش باز شده باشد.

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «آيا به شما خبر دهم از چيزى كه خير دنيا و آخرت به آن است، و هرگاه ناراحت و اندوهگين شديد، با آن خدا را بخوانيد و خداوند، غم و رنج شما را بزدايد؟» گفتند: بگو اى پيامبر خدا! فرمود: «بگوييد: لا إله إلاّ اللّه ربّنا، لا نشرك به شيئاً؛ جز خداى يكتا كه پروردگار ماست، خدايى نيست و ما هيچ گونه به وى شِرك نمى ورزيم. سپس، هر دعايى كه خواستيد، بكنيد».