حدیث دربارهدنيا، كشتزار آخرت
الاحتجاج ـ في ذِكرِ أسئِلَةِ زِنديقٍ لِلإِمامِ الصّادِق عليه السلام ـ:قالَ [الزِّنديقُ]: فَلاِءَيِّ عِلَّةٍ خَلَقَ الخَلقَ وهُوَ غَيرُ مُحتاجٍ إلَيهِم ولا مُضطَرٍّ إلى خَلقِهِم، ولايَليقُ بِهِ التَّعَبُّثُ بِنا؟
قالَ عليه السلام: خَلَقَهُم لاِءِظهارِ حِكمَتِهِ، وإنفاذِ عِلمِهِ، وإمضاءِ تَدبيرِهِ.
قالَ: وكَيفَ لايَقتَصِرُ عَلى هذِهِ الدّارِ فَيَجعَلَها دارَ ثَوابِهِ ومُحتَبَسَ عِقابِهِ؟
قالَ: إنَّ هذِهِ الدّارَ دارُ ابتِلاءٍ، ومَتجَرُ الثَّوابِ، ومُكتَسَبُ الرَّحمَةِ، مُلِئَت
آفاتٍ، وطُبِّقَت ۱ شَهَواتٍ، لِيَختَبِرَ فيها عَبيدَهُ بِالطّاعَةِ؛ فَلايَكونُ دارُ عَمَلٍ دارَ جَزاءٍ. ۲
الاحتجاج ـ در بيان پرسش هاى زنديق از امام صادق عليه السلام ـ:زنديق گفت: پس به چه علّت خداوند، خلق را آفريد، در حالى كه نه به آنها نياز داشت، نه به آفريدنشان مجبور بود، و بازيچه قرار دادن ما هم شايسته او نيست؟
فرمود: «آنها را آفريد تا حكمت خويش را نمايان سازد و دانش خويش را به اجرا درآورد و تدبيرش را به كار بَرَد».
زنديق گفت: چرا به همين سرا بسنده نمى كند و آن را سراى پاداش و زندان كيفر خويش قرار نمى دهد [و به آخرت موكول كرده است]؟
فرمود: «اين سرا، سراى آزمايش، تجارت خانه ثواب و محلّ كسب رحمت است؛ آكَنده از آفات و پُر از شهوات، قرار داده شده است تا خداوند، در آن بندگانش را به طاعت بيازمايد. پس، خانه عمل، خانه پاداش نيست».