حدیث دربارهديدار فرشتگان

صحيح مسلم ـ به نقل از حنظله اُسَيدى كه از كاتبان پيامبر خدا بود ـ:ابو بكر به من بر خورد و گفت: چگونه اى، اى حنظله؟ گفتم: حنظله، منافق گشته است! ابو بكر گفت: سبحان اللّه! چه مى گويى؟ گفتم: وقتى نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هستيم و برايمان از آتش و بهشت مى گويد، چنانيم كه گويا آنها را به چشم مى بينيم؛ ولى از محضر پيامبر خدا كه بيرون مى رويم، به زن و فرزند و زندگى مان مى پردازيم و بسيارى از سخنان پيامبر را فراموش مى كنيم. ابو بكر گفت: به خدا سوگند كه ما نيز همين حال را داريم! پس، من و ابو بكر رفتيم تا بر پيامبر خدا وارد شديم. من گفتم: اى پيامبر خدا! حنظله منافق گشته است! پيامبر خدا فرمود: «چه طور؟». گفتم: اى پيامبر خدا! آن گاه كه نزد شما هستيم و از آتش و بهشت برايمان مى گويى، گويا آنها را به چشم مى بينيم؛ امّا از نزد شما كه مى رويم، به زن و فرزند و زندگى خود مى پردازيم، و بسيارى از آن سخنان را فراموش مى كنيم! پيامبر خدا فرمود: «سوگند به آن كه جانم در دست اوست، اگر بر آن حالى كه نزد من داريد، دوام آوريد،. فرشتگان در بسترهايتان و در كوى و برزن هايتان با شما دست مى دهند؛ امّا ـ اى حنظله ـ آدمى هر ساعتى، حالتى دارد»، و سه بار اين جمله را فرمود.